آندى وارهول با ارائه پرترهای از لودویگ فان بتهوون، نگاهی تازه و مدرن به این آهنگساز بزرگ دارد. در اثر سیلکاسکرین وارهول که در سال ۱۹۸۷ ساخته شده، از رنگهای زنده و زبان بصری جذاب استفاده شده است تا بتهوون را به یک نماد مدرن تبدیل کند.
تاریخچه و آثار وارهول
این اثر ابتدا به عنوان یک کار تجاری برای استودیوی وارهول در نیویورک، معروف به «کارخانه»، طراحی شد و تنها در ۶۰ نسخه محدود تولید گردید. این تصویر یکی از نوآورانهترین تعاملات هنری با بتهوون در قرن بیستم به شمار میرود. وارهول این آثار را تنها چند هفته قبل از مرگ ناگهانیاش در ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ خلق کرد و این سری از آثار به یکی از آخرین کارهای او تبدیل شد.
بیشتر بخوانید: آینده نامشخص مرکز کندی پس از بسته شدن توسط ترامپ
نمایشگاه «بتهوون به روایت وارهول»
نمایشگاه «بتهوون به روایت وارهول» که تا آوریل ۲۰۲۷ در خانه بتهوون در بُن دایر است، به بررسی نحوه رویکرد وارهول به موضوع بتهوون و زمینههای مختلف آثار رنگیاش میپردازد. این نمایشگاه آثار نادری را به نمایش میگذارد که بازدیدکنندگان بهطور معمول قادر به دیدن آنها نیستند. تیم متولیان این نمایشگاه، به رهبری مالته بکر، در طول سه سال این آثار ارزشمند را از عمق آرشیوها و مجموعههای خصوصی استخراج کردند.
در کنار تصویر مشهور وارهول از بتهوون، بازدیدکنندگان میتوانند طرحهایی را که این هنرمند در جستجوی موتیف بتهوون در بُن انجام داده است، مشاهده کنند. همچنین، نمونههای چاپی وجود دارد که کاوش او در رنگهای این سری را مستند میکند. متولیان نمایشگاه، به چاپی با دقت طراحیشده بر روی بوم اشاره میکنند که متعلق به یک مجموعهدار ناشناس از ناحیه راینلند است.
به گفته سیلکه بترمان، یکی از متولیان نمایشگاه، «وارهول به ما میگوید: ببینید! این مرد، بتهوون، کاملاً مدرن است! او یک سوپراستار است!»
پیشینه هنری وارهول
هنگامی که چیزی به نظر آسان و بیدردسر به نظر میرسد، معمولاً کار زیادی پشت آن وجود دارد. این موضوع در مورد سری آثار بتهوون وارهول نیز صدق میکند. در فرآیند تحقیق، وارهول چندین تصویر از آهنگساز را مقایسه کرد و سپس مفهوم خود را توسعه داد. او همچنین طرحهایی بر اساس شباهتهای بتهوون، از جمله مجسمه آهنگساز در میدان مونیستراپلاتس در بُن انجام داد.
در نهایت، وارهول تصمیم گرفت تا کار خود را بر اساس پرترهای نمادین که توسط یوزف کارل استیلر در سال ۱۸۲۰ به سفارش یک زوج از فرانکفورت کشیده شده بود، طراحی کند. این پرتره تلاش کرده بود نه تنها ظاهر بتهوون، بلکه شخصیت سرکش او را نیز به تصویر بکشد.
وارهول طراحی گرافیکی اثر استیلر را به کار گرفت و رنگهای آن را تغییر داد و بر روی آن نوتهای موسیقی بتهوون را قرار داد. اما به جای استفاده از نتهای «کریدوی» «میزا سولهنیس»، به موسیقی «سونات ماه» روی آورد که احتمالاً مشهورترین اثر بتهوون است. سیلکه بترمان در این زمینه میگوید: «وارهول به ما از طریق موسیقیاش صحبت میکند.»
گالریدار وارهول در بُن، هرمان وونش، نقش کلیدی در خلق آثار بتهوون وارهول ایفا کرد. او نه تنها به نیویورک سفر کرد، بلکه چندین بار وارهول را به راینلند آورد. به لطف وونش، وارهول آثار مرتبط با آلمان زیادی خلق کرد، از جمله پرترههای صدراعظم ویلی برانت و ستاره فوتبال تونی شوماخر.
در نمایشگاه، اثر شوماخر به امانت از مجموعه خصوصی این بازیکن به بُن آورده شده است. شوماخر در سال ۱۹۸۳ به عنوان مدل برای وارهول نشسته بود و از این تجربه به عنوان یکی از لحظات تأثیرگذار زندگیاش یاد میکند.
همچنین برای اولین بار در خانه بتهوون، مجموعهای منحصر به فرد از جلدهای رکورد طراحی شده توسط وارهول به نمایش گذاشته شده است. این جلدها شامل آثار زیبایی است که وارهول در طول سه دهه برای بیش از ۵۰ رکورد طراحی کرده است.
این نمایشگاه مقدمهای است بر یک رویداد مهم در خانه بتهوون. در مارس ۲۰۲۷، مردم سراسر جهان دوصدمین سالگرد مرگ بتهوون را با برگزاری یک جشنواره ویژه گرامی خواهند داشت.
ولفراوم ویمر، کمیسر فرهنگ و رسانههای آلمان، به عنوان حامی این نمایشگاه به بُن سفر کرد و در مراسم افتتاحیه سخنرانی کرد. او در این سخنرانی گفت: «امروز ما به بتهوون بیشتری نیاز داریم. بتهوون نه تنها یک نابغه موسیقی بود که دنیا را با بزرگترین آثار هنری خود شگفتزده کرد، بلکه او تجسم آزادی نیز بود. او یک شورشی بود که هنجارها را شکست و به ساختارهای قدرت زمان خود شک کرد. این پیام آزادی امروز نیز برای ما خوب است. ما نیز به آزادی بیشتری نیاز داریم!»
بیشتر بخوانید: سینماگرانی چون سینه میلار و دامینیک وست در سریال جنگ وارد میشوند · وولفگانگ تیلمانس به عنوان یکی از برجستهترین عکاسان معاصر شناخته شد
