انتخابات پارلمانی و ریاست‌جمهوری که قرار بود در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۶ در گینه بیسائو برگزار شود، به دلیل عدم آمادگی لازم به تعویق افتاد. علی سیلوا، سخنگوی نخست‌وزیر موقت، ایلیدیو ویره ته، تأیید کرد که تاریخ جدیدی برای انتخابات هنوز تعیین نشده است.
عدم تعیین تاریخ جدید انتخابات
دولت موقت ابتدا قصد دارد این موضوع را در جلسه کابینه بحث کند و سپس به‌طور عمومی تاریخ جدید انتخابات را اعلام کند. هنوز مشخص نیست که آیا انتخابات در سال ۲۰۲۷ برگزار خواهد شد یا تا سال ۲۰۲۸ به تعویق می‌افتد.
بیشتر بخوانید: رهبر کره شمالی کیم جونگ اون به شهر مرزی چین رسید
بحران سیاسی در گینه بیسائو به تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ برمی‌گردد. در این تاریخ، رأی‌دهندگان پارلمان و رئیس‌جمهور جدیدی را انتخاب کردند، اما قبل از اعلام نتایج رسمی، ارتش قدرت را به دست گرفت و روند انتخاباتی را متوقف کرد. هر دو نامزد، عمر سسکو امبالو و رقیبش، فرناندو دیاس دا کاستا، پیروزی خود را اعلام کردند. رهبری نظامی نیز وعده بازگشت به نظم قانونی را داد.
تحلیل کارشناسان از وضعیت
کابی سانها، وکیل و تحلیل‌گر سیاسی، این تعویق را غیرمنتظره نمی‌داند و می‌گوید از زمان کودتا، اقدام خاصی برای ایجاد شرایط لازم برای برگزاری انتخابات معتبر انجام نشده است. او تصریح می‌کند: "تعویق انتخابات قابل پیش‌بینی بود. در حالی که ۶ دسامبر به‌عنوان تاریخ جدید تعیین شده بود، هیچ اقدامی برای اطمینان از برگزاری واقعی این انتخابات انجام نشد."
دولت موقت دلیل تعویق انتخابات را کمبود شرایط سازمانی و سیاسی لازم برای برگزاری انتخابات عنوان کرده و اشاره کرده که مهلت ارسال کاندیداها تا تاریخ ۶ اکتبر گذشته به پایان رسیده است. احزاب سیاسی و کاندیداهای بالقوه نیز درخواست‌های خود را ارائه نکرده‌اند. به گفته نخست‌وزیر، احزاب نیز نتوانسته‌اند کنگره‌هایی برای انتخاب کاندیداهای خود برگزار کنند.
سانها این موضوع را بیش از یک مشکل سازمانی می‌داند و به محدودیت‌های فعالیت‌های سیاسی و عدم گفت‌وگو با بازیگران کلیدی در فرآیند انتخاباتی اشاره می‌کند. او می‌گوید که احزاب سیاسی و جامعه مدنی به‌طور کافی در این فرآیند مشارکت نداشته‌اند و تلاش‌های میانجی‌گری از سوی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) و سنگال تاکنون نتیجه‌ای نداشته است.
سانها تأکید می‌کند: "برگزاری انتخابات آزاد، شفاف و فراگیر تنها در صورتی ممکن است که شرایط لازم از قبل ایجاد شود." بنابراین، او عدم توانایی احزاب در نامزدی کاندیداها را نتیجه محیط سیاسی موجود می‌داند. او ادامه می‌دهد: "چگونه احزاب می‌توانند کاندیداهای خود را نامزد کنند در حالی که فعالیت‌های سیاسی در کشور محدود شده است؟ آنها نمی‌توانند کنگره‌های حزبی برگزار کنند یا تجمعات سازماندهی کنند."
چهره‌های برجسته اپوزیسیون نیز در خارج از کشور باقی مانده‌اند. دومینگو سیموئس پریرا، رئیس حزب اصلی اپوزیسیون، حزب آفریقایی برای استقلال گینه و کیپ‌ورد (PAIGC)، در ژوئیه ۲۰۲۶ برای درمان پزشکی به پرتغال سفر کرده است. او پیش‌تر به‌دلیل تحقیقات درباره یک تلاش کودتا در بازداشت پیش‌دادرسی بود. تیم دفاع او این اتهامات را رد کرده و روند را به‌عنوان سیاسی معرفی کرده است.
غیبت چهره‌های کلیدی اپوزیسیون و محدودیت‌های سازماندهی سیاسی، برگزاری یک فرآیند انتخاباتی را که به بازگشت به دولت غیرنظامی منجر شود، دشوارتر کرده است. آینده چه خواهد بود هنوز روشن نیست. علی سیلوا می‌گوید که دولت موقت ابتدا باید این موضوع را در کابینه بحث کند و تنها پس از آن تاریخ جدید انتخابات به‌طور عمومی اعلام خواهد شد.
در نتیجه، همچنین مشخص نیست که احزاب سیاسی چه زمانی می‌توانند مراحل انتخاب داخلی خود را تکمیل کرده و کاندیداهای خود را معرفی کنند و کمپین انتخاباتی را آغاز کنند. سانها این وضعیت را به‌عنوان نشانه‌ای دیگر از عدم اراده سیاسی کافی برای بازگرداندن نظم قانونی می‌بیند.
او می‌گوید: "من بر این باور نیستم که مشکلات لجستیکی مسئله اصلی هستند. بلکه به‌نظر می‌رسد که کمبود اراده سیاسی برای پیشبرد فرآیند انتخاباتی وجود دارد." بحران سیاسی با یک اصلاحات قانونی جنجالی نیز تشدید شده است. در یک همه‌پرسی در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۲۶، رأی‌دهندگان اصلاحات قانون اساسی را تصویب کردند که قدرت رئیس‌جمهور را افزایش و اندازه پارلمان را از ۱۰۲ به ۶۵ کرسی کاهش می‌دهد. منتقدان اعتبار این فرآیند را زیر سوال می‌برند زیرا این اصلاحات تحت حکومت نظامی و بدون پارلمانی که به‌طور منظم انتخاب شده باشد، آماده شده است.
فرناندو واز، سخنگوی شورای ملی انتقالی، از این تغییرات دفاع می‌کند و می‌گوید که این فرآیند یک بازنویسی جامع قانون اساسی نبوده بلکه یک اصلاح هدفمند است. او تأکید می‌کند که این اصلاحات باید به غلبه بر بی‌ثباتی سیاسی کشور کمک کند.
با این حال، منتقدان اینطور نمی‌بینند و می‌گویند که چارچوب قانونی جدید قدرت ریاست‌جمهوری را تقویت می‌کند. به‌طوری که رئیس‌جمهور باید نخست‌وزیر و دولت را منصوب و عزل کند و تحت شرایط خاصی، پارلمان را منحل کند. در عین حال، تعداد کرسی‌های پارلمانی کاهش می‌یابد. هنوز مشخص نیست که آیا این اصلاحات واقعاً به ثبات منجر خواهد شد یا خیر.
دولت موقت همچنین اعلام کرده که برنامه‌ریزی برای برگزاری انتخابات محلی در سال ۲۰۲۷ دارد. سانها به‌طور کلی از این پیشنهاد استقبال می‌کند و می‌گوید که گینه بیسائو هرگز از زمان استقلال چنین انتخاباتی برگزار نکرده است. با این حال، او تأکید می‌کند که این انتخابات نباید جایگزین انتخابات ملی باقی‌مانده شوند.
بیشتر بخوانید: کیم جونگ اون به شهر مرزی داندونگ چین رسید · نظرسنجی نشان می‌دهد نیمی از آمریکایی‌ها نگران تلاش جمهوری‌خواهان برای تغییر نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای هستند
