ترکیه به عنوان میزبان کنفرانس ۳۱ام تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد (COP۳۱) از ۹ تا ۲۰ نوامبر در شهر آنتالیا، نمایندگان تقریبا تمامی کشورهای جهان را گرد هم می‌آورد تا به بررسی راهکارهایی برای خروج از بحران آب و هوایی بپردازند. در این رویداد، رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه و همسرش امینه اردوغان به بیان نظرات خود در خصوص تغییرات اقلیمی خواهند پرداخت و همسر رئیس‌جمهور تغییرات اقلیمی را یکی از قابل مشاهده‌ترین پیامدهای بار انسانی بر روی زمین توصیف کرده است.
چالش‌های اقلیمی جدی در جهان
زمستان گذشته در اروپا با خشکسالی شدید، گرمای بی‌سابقه، آتش‌سوزی‌ها و سطوح پایین آب در رودخانه‌های اصلی این قاره همراه بود. همچنین در اوت گذشته، سیلاب‌های ناگهانی ناشی از ریزش سنگ و یخ در نپال و تبت، ده‌ها روستا را ویران کرد و بیش از ۱,۴۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. کارشناسان آب و هوایی این فاجعه را به ذوب شدن یخ‌ها و گرم شدن کره زمین مرتبط می‌دانند.
بیشتر بخوانید: ترامپ با شنیدن جدید درباره پارک شرق پوتامک مواجه است
با وجود این چالش‌ها، انتشار گازهای کربنی همچنان در حال افزایش است. سازمان ملل به این نتیجه رسیده که دیگر نمی‌توانیم دمای جهانی را حداکثر به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطوح پیش از صنعتی نگه‌داریم، که هدفی بود که در COP۲۱ در سال ۲۰۱۵ به توافق رسید.
تلاش برای انتقال به انرژی‌های پاک
در آنتالیا، توجه به انتقال جهانی از سوخت‌های فسیلی آلاینده مانند زغال‌سنگ، نفت و گاز در مرکز توجه قرار خواهد گرفت. با این حال، تا به امروز توافقی در مورد چگونگی و سرعت این انتقال حاصل نشده است. دیوید ویکتور، کارشناس آب و هوا از دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو، اشاره کرد که قبل از توافق پاریس در سال ۲۰۱۵، جهان در حال حرکت به سمت افزایش دما به میزان ۳ تا ۳.۵ درجه سلسیوس بود.
اگر تعهدات کنونی آب و هوایی به طور کامل اجرا شوند، پیش‌بینی‌های جدید سازمان ملل نشان می‌دهد که افزایش دما ممکن است تا ۲.۶ درجه سلسیوس باشد. اگرچه این پیشرفت قابل توجهی است، اما هنوز هم عواقب جهانی به همراه خواهد داشت.
چالش‌های موجود در کنفرانس COP۳۱ شامل جنگ‌ها، تنش‌های تجاری و مشکلات اقتصادی است که می‌تواند به توافقات در این نشست آسیب بزند. در عوض، ویکتور به این نکته اشاره کرد که احتمال تغییرات مثبت بیشتر در آنچه که او «باشگاه‌ها» نامید، وجود دارد؛ این باشگاه‌ها شامل ائتلاف‌های کوچکتر از دولت‌ها و شرکت‌ها هستند که به دنبال راه‌حل‌های واقعی برای مشکلات آب و هوایی هستند.
به عنوان مثال، کنفرانس بین‌المللی انتقال از سوخت‌های فسیلی در آوریل گذشته در کلمبیا برگزار شد، که نمایندگان ۵۷ کشور و بخش‌های کلیدی در آن حضور داشتند تا به بررسی راه‌های انتقال از زغال‌سنگ، نفت و گاز بپردازند.
ترکیه و استرالیا به عنوان میزبان‌های کنفرانس COP۳۱، به افزایش سهم برق در مصرف انرژی جهانی تا ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵، از حدود ۲۰ درصد امروز، اشاره کرده‌اند. تحلیل‌های اخیر آژانس بین‌المللی انرژی نشان می‌دهد که تسریع در الکتریکی‌سازی می‌تواند هزینه انرژی کشورهای واردکننده سوخت را تا بیش از ۴۰۰ میلیارد دلار کاهش دهد.
وزیر محیط زیست آلمان، کارستن اشنایدر، اعلام کرده است که آلمان و اتحادیه اروپا می‌خواهند در راستای خروج جهانی از سوخت‌های فسیلی، انگیزه‌های جدیدی ایجاد کنند. این اقدام نه تنها به نفع اقلیم خواهد بود، بلکه فرصتی برای بسیاری از کشورها برای تقویت اقتصاد و کاهش وابستگی به واردات انرژی است.
با این حال، کشورهای تولیدکننده نفت مانند عربستان سعودی تمایلی به قراردادهایی ندارند که مدل کسب‌وکارشان را تضعیف کند. چین نیز با وجود گسترش انرژی‌های بادی و خورشیدی، به طور سنتی هرگونه درخواست خارجی را در مورد سیاست انرژی ملی خود رد می‌کند.
بیشتر بخوانید: آریزونا سومین ایالت تأییدکنندهٔ وجود مگس پیچک جدید جهان شد · دیدار نمایندگان سه کشور در تهران برای کاهش تنش با ایران
