حملات هوایی اخیر در حومهٔ اسلاویانسک، یکی از آخرین شهرهای بزرگ تحت کنترل اوکراین در منطقهٔ دونتسک، موجب زخمی شدن هفت نفر شد. این حملات، که به یک ساختمان پنج‌طبقه آسیب زد، بار دیگر شرایط دشوار زندگی در این منطقه را به تصویر کشید. از تابستان، اسلاویانسک به یک میدان نبرد تبدیل شده و ساکنان آن به طور مداوم با خطرات ناشی از جنگ روبرو هستند.
زندگی روزمره در شرایط جنگی
در یک حیاط احاطه‌شده با ساختمان‌های آسیب‌دیده، تتیانا، یک بازنشسته، فرش گرد و غبارآلودی را بر روی چهارچوب فلزی یک تاب آویزان کرده است. او از آپارتمان پر از آوار خود خارج شده تا فرش را تمیز کند. تتیانا که در زمان حمله در آشپزخانه بود، به یاد می‌آورد: "بمب به طبقهٔ دوم برخورد کرد و زنی که در طبقهٔ چهارم زندگی می‌کرد، در حال فریاد زدن بود." او در ادامه می‌گوید که توانستند او را قبل از فروپاشی کامل آن قسمت از ساختمان نجات دهند.
بیشتر بخوانید: ماکرون ممنوعیت تظاهرات غیرسازمانی را در فرانسه اعلام کرد
با وجود پیشنهادها برای تخلیه، تتیانا هنوز اسلاویانسک را ترک نکرده است. او می‌گوید: "نمی‌دانم کجا باید بروم." اجاره‌بها می‌تواند تا ۴۰۰ یورو (۴۴۹ دلار) در ماه باشد، در حالی که مستمری او تنها ۶۷ یورو (۷۵ دلار) است.
درد و رنج ساکنان
روزها پس از حمله، ساکنان باقی‌مانده در ساختمان‌های آسیب‌دیده همچنان در حال پاکسازی آپارتمان‌های خود بودند که حملهٔ دیگری رخ داد. این بار، بمب‌ها به ساختمانی که مرکز اضطراری دولتی و صلیب سرخ را در خود جای داده بود، برخورد کردند. در این حمله، هشت نفر مجروح شدند.
ناتالیا، یک بازنشسته که برای رسیدگی به خواهر دوقلوی خود به این منطقه می‌آید، می‌گوید: "من روی بالکن بودم که صدای انفجار بلندی به گوش رسید. احساس کردم کسی به سرم ضربه زده است." او با اشاره به مشکلات تأمین نیازهای خواهرش، ادامه می‌دهد که با وجود تلاش برای متقاعد کردن خواهرش برای ترک محل، او نمی‌تواند او را تنها بگذارد.
در مرکز اسلاویانسک، وضعیت وخیمی حاکم است. از ۱۰۰ هزار سکنه این شهر، تنها حدود ۲۰ هزار نفر باقی مانده‌اند و اکثر آن‌ها افراد سالخورده‌اند که قادر به ترک نیستند. وسایل نقلیه عمومی از زمان حمله به دو اتوبوس در کلاماتورک متوقف شده است، که در آن ۳۰ نفر جان خود را از دست دادند.
وایسیلی، یک بازنشسته از روستای مایاکی، در مرکز شهر نشسته و می‌گوید: "ما به زندگی در زیر آتش عادت کرده‌ایم، اما این یک عادت بد است." او صلح را برای سرزمین خود آرزو می‌کند، اما خواستهٔ ولادیمیر پوتین برای واگذاری بخشی از منطقهٔ دونتسک به مسکو را رد می‌کند.
در این میان، ولادیمیر و دیگر ساکنان همچنان به زندگی در شرایط ناامن ادامه می‌دهند و امید خود را برای بازگشت به روزهای عادی حفظ می‌کنند.
بیشتر بخوانید: عباس عراقچی ایران را آماده دیپلماسی دانست · استیو ویتکاف با ولادیمیر پوتین در سن‌پترزبورگ دیدار کرد
