داروی آزمایشی رتاچروتید که توسط شرکت الی لیلی (Eli Lilly) توسعه یافته، در دو مطالعه جدید نتایج امیدوارکنندهای در کاهش وزن نشان داده است. این دارو به ویژه در افرادی که دچار اضافهوزن یا چاقی و همچنین دیابت نوع ۲ هستند، تأثیرات مثبتی را به ثبت رسانده است.
تأثیرات داروی رتاچروتید
یک مطالعه که در مجله «لنست» منتشر شده و در کنفرانس انجمن اروپایی مطالعه دیابت ارائه شده است، نشان میدهد افرادی که بالاترین دوز رتاچروتید را مصرف کردند، حدود ۱۸.۸ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند. در مقابل، افرادی که دارونما (پلاسبو) دریافت کردند، تنها ۵.۱ درصد کاهش وزن داشتند. تقریباً یکسوم از افرادی که بالاترین دوز را مصرف کردند، حداقل ۲۵ درصد از وزن بدن خود را کاهش دادند، در حالی که این رقم برای گروه دارونما فقط ۳ درصد بود.
بیشتر بخوانید: گرگ استنتون، رابرت اف. کندی جونیور و مایک تایسون در نشست MAHA در واشنگتن سخنرانی خواهند کرد
دکتر خوان پابلو فریاس، مدیر پزشکی در موسسه تحقیقات متابولیک لس آنجلس و یکی از نویسندگان مطالعه لنست، میگوید: "این دارو قویترین دارو است که تا به امروز نشاندهنده بیشترین درصد کاهش وزن در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ با یک عامل دارویی بوده است."
بهبود کنترل دیابت و دیگر مزایا
در این مطالعه همچنین بهبودهایی در کنترل دیابت افراد مشاهده شد. از افرادی که بالاترین دوز را مصرف کردند، ۶۳ درصد توانستند میزان A۱C (یک نشانه برای کنترل قند خون) خود را به کمتر از ۶.۵ درصد کاهش دهند که نشاندهنده کنترل بهتر دیابت است و در عین حال حداقل ۱۰ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند.
در مطالعهای دیگر که در مجله «نیوانگلند» منتشر شده، محققان به نتایج مشابهی در افراد چاق یا دارای اضافهوزن که دیابت نداشتند، دست یافتهاند. در این مطالعه، افرادی که بالاترین دوز رتاچروتید را مصرف کردند، تقریباً ۲۵ درصد از وزن ابتدایی خود را کاهش دادند، در حالی که فقط ۳.۹ درصد از افرادی که دارونما مصرف کردند، به همین نتیجه رسیدند.
افراد دریافتکننده این دارو همچنین در مورد مزایای دیگر مورد مطالعه قرار گرفتند. افرادی که به آرتروز زانو مبتلا بودند، درد کمتری را نسبت به کسانی که دارونما مصرف کردند، گزارش کردند. همچنین افرادی که دچار آپنه خواب انسدادی بودند، تعداد حملات آپنه کمتری نسبت به افرادی که دارونما مصرف کردند، تجربه کردند.
مکانیسم عمل رتاچروتید
رتاچروتید به سه هورمون مرتبط با وزن، یعنی GLP-۱، GIP و گلوکاگون، هدف قرار میدهد. از آنجا که هر یک از این هورمونها دارای گیرندههای خاص در بدن و مغز هستند، هدف قرار دادن هر سه ممکن است به تأثیرات قویتر بر کاهش وزن در افراد مبتلا به دیابت نسبت به داروهایی که فقط GLP-۱ را هدف قرار میدهند، کمک کند. داروهایی مانند اوزومپیک و وگووی (semaglutide) تنها GLP-۱ را هدف قرار میدهند، در حالی که داروهایی مانند موندجارو و زپباوند (tirzepatide) هر دو GLP-۱ و GIP را هدف قرار میدهند.
شرکت الی لیلی اعلام کرده است که قصد دارد در اوایل سال ۲۰۲۷ درخواست تأیید رتاچروتید را به اداره غذا و داروی ایالات متحده ارائه دهد.
بیشتر بخوانید: سلامت عمومی بخشی از سیاستهای مدرن شده است · مرگ دو دانشجو در میسیسیپی به دلیل مصرف کراتوم
