دوریس دوریه با فیلم جدید خود به نام "خانم وینکلر خانه را ترک می‌کند"، به بررسی موضوع ربات‌های مراقب و چالش‌های انسانی مرتبط با مرگ و سالمندی می‌پردازد. در این فیلم، داستان حول یک زن سالخورده می‌چرخد که پس از یک سقوط دیگر نمی‌تواند به تنهایی زندگی کند. با توجه به اینکه دختر او نمی‌تواند به‌طور دائمی از او مراقبت کند، راه‌حل به نظر ساده می‌رسد: استفاده از یک ربات مراقب که برنامه‌ای برای مرگ با کرامت دارد.
چالش‌های اجتماعی و اخلاقی
این ربات نه تنها در زندگی روزمره به او کمک می‌کند، بلکه می‌تواند در شرایط خاصی به او کمک کند تا زندگی خود را به پایان برساند، در صورتی که فرد صراحتاً خواهان این باشد و شرایط پزشکی مربوطه را داشته باشد. دوریه در این فیلم به چالش‌های اجتماعی مهمی مانند پیر شدن جوامع در کشورهایی نظیر آلمان، ژاپن و چین، و همچنین رابطه مادر و دختری می‌پردازد که سوالاتی درباره گناه و مسئولیت را به وجود می‌آورد. اگرچه داستان در آلمان می‌گذرد، اما این مسائل در سطح جهانی طنین‌انداز است.
بیشتر بخوانید: لیزا از گروه بلک‌پینک ویدئویی از آماده‌سازی خود برای جوایز MTV منتشر کرد
نقش هوش مصنوعی در زندگی روزمره
دوریه در فیلم خود به این موضوع می‌پردازد که وقتی هوش مصنوعی شروع به محاسبه هزینه‌های مراقبت از یک فرد سالخورده می‌کند، چه اتفاقی می‌افتد و اینکه آیا این هزینه هنوز برای جامعه "مفید" است یا خیر. او به افسانه ژاپنی نارایاما اشاره می‌کند که در آن فرزندان بزرگ‌تر مسئولیت دارند تا والدین پیر خود را به کوه ببرند و آن‌ها را آنجا رها کنند، زیرا غذا برای همه کافی نیست. دوریه می‌گوید: "این نیز بخشی از بحثی است که ما در حال حاضر با آن مواجه هستیم: آیا واقعاً می‌توانیم اجازه دهیم که افراد سالخورده روز به روز بیشتر زندگی کنند؟"
در فیلم دوریه، افراد سالخورده زمانی که به وضعیتی خاص از سلامتی می‌رسند، اجازه دارند تصمیمات خود را بگیرند، اما نمی‌توانند بعداً نظر خود را تغییر دهند. او ابراز می‌کند که این موضوع به لحاظ اخلاقی پیچیده است، زیرا ممکن است افراد تحت فشار قرار بگیرند تا تصمیماتی بگیرند که نه تنها از نظر اقتصادی منطقی باشد، بلکه به معنای عدم بار بر دوش عزیزانشان باشد.
دوریه با شوخ‌طبعی تاریکی این سوالات را مطرح می‌کند و در یکی از صحنه‌ها، یک مشاور مراقبت، ویژگی مرگ با کرامت را به خانم وینکلر به‌عنوان گزینه‌ای جذاب و ساده معرفی می‌کند. دوریه به هیچ وجه قصد ندارد هوش مصنوعی را شیطانی کند و برعکس، در فیلمش ربات مراقب، که خانم وینکلر نام پاولویچ را بر او می‌گذارد، به او کمک می‌کند تا دوباره طعم زندگی را بچشد و از خانه خارج شود.
دوریه تأکید می‌کند که با وجود خانه‌های کوچک در سراسر آلمان و آمار نشان‌دهنده زندگی تنها سالخوردگان، اگر هوش مصنوعی می‌تواند در این شرایط کمک کند، چرا از آن استفاده نشود؟ او می‌گوید که این پیچیدگی را در فیلمش بررسی کرده و تقسیم‌بندی موضوعات به سیاه و سفید را نه تنها جالب نمی‌داند بلکه نادرست نیز می‌داند.
دوریه و تیمش در حین فیلمبرداری متوجه شدند که چگونه مردم می‌توانند به سرعت با ربات‌ها ارتباط عاطفی برقرار کنند. او این امر را به مغز انسان نسبت می‌دهد. "ما هر چیزی که حرکت می‌کند و صحبت می‌کند را موجود زنده می‌دانیم و نمی‌توانیم از آن جلوگیری کنیم". او می‌گوید که این مسأله باید در تعاملات ما با هوش مصنوعی مورد توجه قرار گیرد.
دوریه می‌گوید که مرزهای بین انسان‌ها و ماشین‌ها به طور فزاینده‌ای محو می‌شود و بنابراین ضروری است که درباره آن صحبت کنیم. او تأکید می‌کند که "چیزها زمانی مشکل‌ساز می‌شوند که دیگر نتوانیم از فناوری فاصله بگیریم و از تفکر مستقل خود دست بکشیم". به گفته دوریه، انسان‌ها باید از خود بپرسند که ما کی هستیم و چه چیزی واقعاً ما را تعریف می‌کند.
دوریه همچنین خواستار تنظیم و مقررات هوش مصنوعی شده و به گفتگو درباره سلاح‌های هسته‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید: "ما باید در این زمینه نیز سریعاً پیش برویم."
بیشتر بخوانید: هایلی استینفیلد صداپیشگی جادوگر را در فیلم انیمیشن 'Hexed' بر عهده دارد · مدیرعامل صندوق بین‌المللی پول: هوش مصنوعی ۴۰ درصد مشاغل دنیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد
