رشل باومن از سال ۲۰۱۲ تلاش کرده است تا ماهی‌های مهاجم، به‌ویژه ماهی شیر، را به رستوران‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی در فلوریدا معرفی کند. او به عنوان یک شکارچی تجاری ماهی شیر، می‌گوید: "ما برای فروش این ماهی‌ها تلاش زیادی کردیم و در ابتدا درآمد کمی از آن‌ها داشتیم." این ماهی‌های مهاجم، که با زیبایی خود به ماهی‌های کلاهبردار شباهت دارند، به دلیل عدم وجود شکارچیان طبیعی در زیستگاه‌های جدیدشان، به سرعت در حال گسترش هستند.
تأثیرات زیست‌محیطی
ماهی‌های شیر که بومی آب‌های گرمسیری اقیانوس هند و آرام هستند، از سال ۱۹۸۵ که اولین مورد آن‌ها در نزدیکی میامی ثبت شد، به آب‌های اقیانوس اطلس غربی، کارائیب و خلیج مکزیک نفوذ کرده‌اند. این ماهی‌ها به سرعت جمعیت ماهی‌های بومی را کاهش می‌دهند و می‌توانند سالانه بیش از ۲ میلیون تخم بگذارند. مطالعات نشان می‌دهند که یک ماهی شیر می‌تواند بازسازی جمعیت ماهی‌های بومی را در برخی از صخره‌ها تا ۸۰ درصد کاهش دهد.
بیشتر بخوانید: گرینلند ادعای ترامپ درباره آغاز حفاری نفت و گاز را رد کرد
در سال ۲۰۱۶، باومن موفق شد اولین ماهی شیر را به فروشگاه Whole Foods در جنوب فلوریدا بفروشد. او می‌گوید: "این یک نقطه عطف بود، زیرا اگر Whole Foods چیزی را ترویج کند، مردم می‌دانند که خوب است." قیمت این ماهی‌ها در عرض یک شب از ۲ دلار به ۱۰ دلار در هر پوند افزایش یافت. اکنون، ۱۰ سال بعد، از طریق شرکت Keys Fisheries، این ماهی‌ها در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسند و بر روی منوی رستوران‌ها در این منطقه عرضه می‌شوند و به این ترتیب میلیون‌ها ماهی بومی از شکار نجات یافته‌اند.
حرکت رو به جلو
کار باومن بخشی از یک روند در حال رشد است که هدف آن تنها معرفی غذاهای جدید به صحنه محلی نیست، بلکه ایجاد بازاری برای گونه‌های مهاجم است که می‌تواند مزایای زیست‌محیطی برای منطقه به همراه داشته باشد. طبق گزارشات، گونه‌های مهاجم یکی از پنج عامل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی هستند و هزینه‌های جهانی برای مقابله با آن‌ها در سال ۲۰۱۹ بیش از ۴۲۳ میلیارد دلار برآورد شده است.
جو رومن، زیست‌شناس حفاظت، در سال ۲۰۰۴ اصطلاح "غذای مهاجم" را برای توصیف ایده خوردن گونه‌های مهاجم به منظور کنترل جمعیت آن‌ها معرفی کرد. از آن زمان، یک حرکت رو به رشد در سراسر آمریکای شمالی در حال شکل‌گیری است که سعی در تبدیل تهدیدات اکولوژیکی به کالاهای خوراکی دارد. به عنوان مثال، در سال ۲۰۲۵، ۷۰ رستوران و بازار ماهی در ایالات متحده در کمپین Green Crab Week شرکت کردند که به مشتریان ترغیب می‌کند تا خرچنگ سبز مهاجم را بخورند.
دیود استندریج، سرآشپز برنده جایزه جیمز بیرد، از فلسفه‌ای پیروی می‌کند که شامل برداشت از آنچه فراوان است و تبدیل آن به غذایی خوشمزه است. از سال ۲۰۲۲، او بیش از ۱۰،۰۰۰ پوند خرچنگ سبز را پردازش کرده و آن را به یکی از غذاهای اصلی منوی خود تبدیل کرده است.
خرچنگ سبز، که به عنوان یکی از بدترین گونه‌های مهاجم در جهان شناخته می‌شود، در تمام قاره‌ها به جز قطب جنوب نفوذ کرده است. این گونه بومی اروپای غربی و آفریقا، شکارچیان کمی دارد و می‌تواند به طور گسترده‌ای به صدف‌ها و دیگر خرچنگ‌ها آسیب برساند. استندریج می‌گوید: "ما از خرچنگ سبز استفاده می‌کنیم تا فشار را از روی اکوسیستم برداریم." با این حال، به دست آوردن این گونه برای مصرف انسانی ابتدا دشوار بود.
در سال ۲۰۲۰، استندریج متوجه شد که ایالت کانکتیکات مانند بسیاری از ایالت‌ها، خرچنگ سبز را به عنوان طعمه طبقه‌بندی کرده و به طور قانونی نمی‌تواند برای مصرف انسانی فروخته شود. او در نهایت یک تأمین‌کننده را در سال ۲۰۲۱ پیدا کرد و در سال ۲۰۲۵، تغییراتی در کد ایالتی اجازه برداشت و فروش خرچنگ سبز و دیگر گونه‌ها را به عنوان غذا فراهم کرد.
بیشتر بخوانید: آتش‌سوزی‌های جدید در کالیفرنیا به دلیل بادهای شدید · گزارش جدید از تسریع تغییرات اقلیمی زمین
