شرکت‌های بزرگ نفتی در میانه جنگ به عراق بازمی‌گردند، زیرا این کشور برای نخستین بار در دهه‌های گذشته بازدهی مورد نظر را پیشنهاد می‌دهد. قرارداد تازه عراق به مشارکت در تولید نزدیک‌تر است تا قرارداد خدماتی، و به شرکت‌ها امکان سود از افزایش قیمت نفت و ثبت ذخایر در ترازنامه می‌دهد.
شرایط مالی جذاب‌تر
مایک ورث، مدیر شورون، هفته گذشته در مجمع انرژی اینتلیجنس در لندن گفت: «شرایط مالی عراق جذاب‌تر شده است.» این اظهارنظر به وضوح نشان‌دهندهٔ تغییرات مثبت در وضعیت اقتصادی عراق و تمایل شرکت‌های نفتی برای سرمایه‌گذاری در این کشور است.
بیشتر بخوانید: کشورهای اروپایی به فشارهای آمریکا دربارهٔ دیزل پاسخ مشترک می‌دهند
شورون توافق مقدماتی با بغداد برای دارایی‌های پیشین لوک‌اویل امضا کرده و قرارداد نهایی سال ۱۴۰۶ انتظار می‌رود. این توافق‌ها نشان‌دهندهٔ اعتماد دوباره شرکت‌های نفتی به عراق و ظرفیت بالای این کشور برای تولید نفت است.
سرمایه‌گذاری‌های جدید
توتال‌انرژی، سه سال پیش با ۲۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری، نخستین غول نفتی بود که با شرایط بهتر وارد عراق شد. بی‌پی و کونوکو فیلیپس نیز بعداً به این روند ملحق شدند. به برآورد بلومبرگ، ظرفیت تولید عراق می‌تواند تا ۱۴۰۹ به پنج میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز برسد. پیش از جنگ فعلی در منطقه، ظرفیت تولید عراق چهار میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه بود.
این تحولات نشان‌دهندهٔ یک تغییر عمده در landscape نفتی عراق است، جایی که شرکت‌های بزرگ نفتی به دنبال فرصت‌های جدید برای افزایش تولید و بهره‌وری هستند. با توجه به افزایش قیمت‌های جهانی نفت و نیاز به تأمین انرژی، عراق به عنوان یکی از منابع اصلی در این زمینه مهم‌تر از پیش قرار می‌گیرد.
بیشتر بخوانید: ترامپ صادرات دیزل را ممنوع نمی‌کند · ترامپ: اختلالات در پالایشگاه‌ها عامل افزایش قیمت بنزین است
