در ابوحمد، کنار نیل، روزگاری باغهای سرسبز و مزارع سرشار از خرما، مرکبات و غلات برای شهرهای شرقی سودان، از جمله الخرطوم و پورت سودان، محصول تولید میکردند. اما امروز، این زمینها چهرهای کاملاً متفاوت به خود گرفتهاند.
ویرانی کشاورزی بهدست طلا
در این منطقه، درختان قطع شده و زمینهای زراعی جایشان را به فروشگاهها و اماکن تجاری دادهاند. بیش از ۷۰۰ تپهٔ زبالهٔ خاکستری، که باقیماندههای سمی معدنکاری طلا هستند، در اطراف شهر و حومهاش پراکنده شده و خاک، آب و هوای این سرزمین را مسموم کردهاند. این وضعیت به یک بحران بهداشتی عمومی بدل شده است.
معدنکاری طلا که از حدود سال ۲۰۰۸ آغاز شده، در شش سال گذشته به شدت افزایش یافته است. این فعالیتها نهتنها به تخریب محیط زیست منجر شده، بلکه زندگی مردم محلی را نیز تحت تاثیر قرار دادهاند. مواد شیمیایی خطرناک ناشی از این فعالیتها به راحتی به آب و خاک نفوذ کرده و سلامتی ساکنان را به خطر انداختهاند.
تاثیرات اجتماعی و اقتصادی
با تخریب مزارع و باغات، بسیاری از کشاورزان به مشاغل غیررسمی و ناامن روی آوردهاند. این تغییرات نهتنها معیشت مردم را تحت تاثیر قرار داده بلکه باعث افزایش فقر و بیکاری نیز شده است. در این میان، سوالات بسیاری دربارهٔ مسئولیت دولت و نهادهای نظارتی در این قضیه مطرح میشود.
شواهد نشان میدهد که سودان در حال از دست دادن ظرفیتهای تولید غذایی خود است و این روند میتواند عواقب جدیتری برای آیندهٔ کشوری که با بحرانهای اقتصادی و اجتماعی دست و پنجه نرم میکند، به همراه داشته باشد.
