تصمیم بیفکرانهٔ بیبیسی برای لغو برنامهٔ «RuPaul’s Drag Race UK»، در خانهٔ ما به معنای کاهش تعداد برنامههای مورد علاقهمان از یک به صفر است. این تصمیم نه تنها خشم طرفداران را برانگیخته، بلکه به دشمنان فرهنگ LGBTQ+ نیز شادی میبخشد. اما واقعاً چرا؟
چرا این لغو باید مورد سوال قرار گیرد؟
برنامهٔ «RuPaul’s Drag Race UK» به طور منظم حدود یک میلیون بیننده را جذب میکند، که نشاندهندهٔ مرده بودن آن نیست (هرچند این رقم نسبت به رکورد قبلی ۱.۵ میلیون کاهش یافته است). این برنامه، پدیدهای فرهنگی است که از زمان آغاز نسخهٔ آمریکایی آن در سال ۲۰۰۹، هنرمندان زیادی را به صحنه آورده و به شهرت جهانی رسانده است. جینکس مونسان از ایالات متحده در حال حاضر در «Oh Mary!» در وست اند لندن ایفای نقش میکند و لا وویکس از بریتانیا نیز به «Strictly» راه یافته است.
بیمینی بون-بولاش، که در فصل دوم این برنامه درخشید، به یک ستاره تبدیل شده و آثار موسیقی، مدلینگ و کتابهایش، او را به یکی از چهرههای شناختهشده تبدیل کرده است. این برنامه به نوعی یک سکوی پرتاب برای هنرمندان است که به آنها اجازه میدهد تا در دنیای بزرگتری دیده شوند. حال سوال اینجاست که چرا بیبیسی تصمیم به لغو چنین برنامهای گرفته است؟ آیا این تصمیم ناشی از نادانی است یا دلایلی عمیقتر در پس آن نهفته است؟
پیامدهای این تصمیم
لغو «RuPaul’s Drag Race UK» این پیام را به جامعه میفرستد که فرهنگ LGBTQ+ و هنرمندان این حوزه، جایگاهی در رسانههای اصلی ندارند. در دنیای امروز که تنوع و شمولیت از اهمیت بالایی برخوردار است، چنین تصمیماتی نه تنها ناعادلانه بلکه کاملاً غیرقابل قبول است.
در نهایت، این تصمیم بیبیسی نه تنها نشاندهندهٔ عدم درک از ارزش برنامههای فرهنگی است، بلکه میتواند به کاهش صدای قوی LGBTQ+ در رسانهها منجر شود. آیا واقعاً میخواهیم به دورهای بازگردیم که هنرمندان این جامعه در حاشیه قرار گیرند؟
