مدیریت زباله‌های الکترونیکی در اروپا به یک چالش بزرگ تبدیل شده است. طبق گزارشی از انجمن زباله‌های الکترونیکی مستقر در بروکسل، ۴۴ درصد از اروپایی‌ها حداقل شش دستگاه فناوری سریع (Fast Tech) مانند ساعت‌های هوشمند و شارژرهای ارزان قیمت دارند. این در حالی است که بیش از نیمی از آن‌ها از نگهداری یا دور ریختن این دستگاه‌ها به جای بازیافت خبر می‌دهند.
وضعیت زباله‌های الکترونیکی در اروپا
بیش از ۳۹ درصد از خریداران اعتراف کرده‌اند که یک دستگاه فناوری سریع را بدون استفاده یا تنها در یک ماه اول پس از خرید دور انداخته‌اند. همچنین، نزدیک به ۶۰ درصد از کاربران ذکر کرده‌اند که از محصولات خود برای بیش از شش ماه استفاده نکرده‌اند. با این حال، اکثریت آن‌ها از عملکرد این دستگاه‌ها راضی هستند، هرچند که عمر مفید آن‌ها کوتاه است.
بیشتر بخوانید: بحران دود در آسیای جنوب شرقی به دلیل آتش‌سوزی‌های جنگلی در اندونزی
این وضعیت نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان به نوعی کیفیت پایین را به عنوان "معامله فناوری سریع" پذیرفته‌اند، مشابه با آنچه که در مد سریع (Fast Fashion) مشاهده می‌شود. در جهان، سالانه حدود ۶۲ میلیون تن زباله الکترونیکی تولید می‌شود که انتظار می‌رود این رقم تا سال ۲۰۳۰ به ۸۲ میلیون تن برسد.
ضرورت بازیافت و چالش‌های موجود
در اروپا، حدود ۴۰ درصد از زباله‌های الکترونیکی بازیافت می‌شود، در حالی که این رقم در سطح جهانی تنها ۱۷ درصد است. این به معنای از دست رفتن مواد ارزشمند و آلودگی محیط زیست به خاطر زباله‌های الکترونیکی است. در سال ۲۰۲۲، یک میلیون تن مواد خام حیاتی در میان ۱۰.۷ میلیون تن زباله الکترونیکی تولید شده در اروپا یافت شد.
این مواد، مانند منگنز، طلا، مس و آلومینیوم، در بطن تنش‌های ژئوپولیتیکی قرار دارند. بنابراین، گروه‌هایی مانند انجمن WEEE Forum بر لزوم افزایش آگاهی درباره نحوه دور ریختن دستگاه‌های الکترونیکی ارزان تأکید دارند و پیشنهاد می‌کنند که بازیافت باید به آسانی ممکن باشد.
به گفتهٔ ماگدالنا چاریاتانوویچ، مدیر ارتباطات انجمن WEEE Forum، طراحی بهتر و تعمیر دستگاه‌ها می‌تواند اثرات زیست‌محیطی را کاهش دهد. او همچنین به لزوم ایجاد قوانین روشن و هماهنگ در اتحادیه اروپا اشاره کرد تا جمع‌آوری زباله‌های الکترونیکی بهبود یابد.
در زمینه مراقبت‌های بهداشتی دیجیتال، دستگاه‌هایی مانند سنسورهای دیابت و مانیتورهای فشار خون که به طور معمول طراحی شده‌اند تا یکبار مصرف باشند، نیز به زباله‌های الکترونیکی افزوده می‌شوند. برآوردها نشان می‌دهند که فروش دستگاه‌های مراقبت‌های بهداشتی پوشیدنی می‌تواند تا سال ۲۰۵۰ به ۲ میلیارد دستگاه در سال برسد و به یک میلیون تن زباله الکترونیکی منجر شود.
چالش‌ها در زمینه بازیافت این دستگاه‌ها به دلیل احتمال آلودگی بیماران و نیاز به استریل کردن دستگاه‌ها پیچیده‌تر می‌شود. پروژه Digital Health in Circular Economy (DiCE) به هدف طراحی مجدد دستگاه‌های مراقبت‌های بهداشتی دیجیتال با هدف بازیافت مواد حیاتی و کاهش اثرات زیست‌محیطی پایه‌گذاری شده است.
چاریاتانوویچ همچنین به شواهدی از تمایل مردم برای بازگرداندن دستگاه‌های غیرقابل استفاده اشاره کرد. آزمایش‌هایی در بلژیک، اسپانیا و اسلوونی نشان داد که بیش از ۶۰ درصد از افراد حاضر به بازگرداندن دستگاه‌های ناخواسته خود هستند اگر این فرآیند آسان باشد.
بیشتر بخوانید: فصل طوفان‌های اقیانوس اطلس ۲۰۲۶ از اول ژوئن آغاز می‌شود · پاپ لئو چهاردهم برای جراحی ریه به بیمارستان رم می‌رود
