K-Pop بهویژه با برگزاری کنسرتهای بزرگ و دریافت جوایز معتبر در صحنه جهانی، به موفقیتهای چشمگیری دست یافته است. کنسرت پایانی تور BTS با عنوان "ARIRANG" در استادیوم بزرگ SoFi لسآنجلس، شاهد حضور دهها هزار طرفدار بود که پرچمهای کره جنوبی را در دست داشتند و به آهنگهای سنتی کرهای میخواندند.
تور کنسرت BTS و مقایسه با دیگر هنرمندان
این چهار شب کنسرت در لسآنجلس، بهعنوان پایانی بر یک تور ۳۱ شهری بود که تمامی بلیتهای آن به فروش رفته بود و به حدود ۱.۹۲ میلیون نفر حضور داشت، به گفته آژانس این گروه. در مقایسه، تور "Renaissance" بیونس نیز حدود ۱.۷۳ میلیون بلیت در ۳۵ کنسرت آمریکای شمالی فروخته است.
بیشتر بخوانید: هزاران نفر در اعتراض به احتمال تخریب مرکز کندی در واشنگتن تجمع کردند
تصاویر پرچمدارانی که در کنسرت SoFi به چشم میخوردند، سالی پررونق برای K-Pop را نشان میدهد که با اجرای BTS در نیمهنهایی جام جهانی آغاز شد. همچنین، "Golden" از KPop Demon Hunters، موفق به دریافت جایزه گرمی و اجرای در جوایز اسکار شد.
چالشهای C-Pop و عدم موفقیت در صحنه جهانی
چین بهمدت بیش از یک دهه به موفقیتهای کره جنوبی با حسادت نگریسته است. با وجود جمعیت بسیار بزرگ، دیاسپورای گسترده و بازار موسیقی رکوردشکن، C-Pop نتوانسته است ستارههایی با محبوبیت جهانی مشابه K-Pop تولید کند. ستارههای زبان ماندارین تایوان و قهرمانان Cantopop هنگ کنگ نیز نتوانستهاند به موفقیتی مشابه Blackpink یا Stray Kids دست یابند.
طرفداران K-Pop اکنون فراتر از آمریکا و اروپا گسترش یافتهاند و بازارهای اصلی Blackpink در سال ۲۰۲۴ شامل اندونزی، مکزیک، فیلیپین و برزیل خواهد بود. این محبوبیت به کره جنوبی کمک کرده است تا در عرصه دیپلماسی نرم، جایگاه بهتری پیدا کند.
یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت چین در تولید ستارههای جهانی، بازار داخلی بسیار بزرگ آن است. "یک تور کنسرت در ۱۰ شهر چینی بهاندازه یک تور جهانی بزرگ است"، به گفته آنتونی فنگ، استاد روزنامهنگاری در دانشگاه چینی هنگ کنگ. موسیقیدانان چینی به دلایل تجاری معقول به تمرکز بر بازار داخلی ادامه میدهند، در حالی که شرکتهای کرهای بهدلیل جمعیت کمتر در خانه، بیشتر به ریسک و هزینههای جستوجوی طرفداران در خارج از کشور تمایل دارند.
چالشهای چین در عرصه جهانی
چین با چالشهای بیشتری در زمینه ترویج هنرمندانش مواجه است. پلتفرمهای اجتماعی مانند یوتیوب و اینستاگرام در چین مسدود شده است، که این مسئله ارتباط بین طرفداران داخلی و پتانسیل طرفداران خارجی را دشوار میکند. در حالی که آنها میتوانند موسیقی خود را در خارج از کشور منتشر کنند، طرفداران آنها نمیتوانند بهراحتی آن را به دیگران معرفی کنند. این امر باعث میشود که یک موفقیت در پلتفرم چینی قبل از رسیدن به شنوندهای در مکزیک راه طولانیتری را طی کند.
علاوه بر این، دولت چین نظارت بر سلیقههای موسیقی را نیز سختتر کرده است. در سال ۲۰۲۱، مقامات اینترنتی چین رتبهبندیهای آنلاین هنرمندان را لغو کردند و نظارت بر حسابهای طرفداران را تشدید کردند. این اقدامات، اگرچه به نگرانیهای واقعی دربارهی مصرفگرایی جوانان پرداخته است، اما بیش از حفاظت از مصرفکنندگان جوان به کنترل سلیقههای موسیقی و فرهنگ عمومی منجر شده است.
این نوع نظارت، هزینهای برای دولتی که به دنبال دوستان جدید است، ایجاد میکند. جوزف نی، دانشمند علوم سیاسی که مفهوم قدرت نرم را توسعه داد، اشاره کرده است که "سرگرمیهای محبوب اغلب حاوی تصاویری و پیامهای ظریف درباره فردگرایی و انتخاب مصرفکننده هستند". کشورهایی که بهعنوان منابع لذت برای دیگران شناخته میشوند، شانس بیشتری برای جلب حمایت در موقعیتهای سیاسی دارند.
بیشتر بخوانید: چاد گیلبرت گیتاریست گروه نیو فاند گلاوری در ۴۵ سالگی درگذشت · کمیته فرهنگ و رسانه بریتانیا برای بهبود نتیجه یوروویژن برنامهریزی میکند
