ناتو (NATO) این ماه گفت‌وگوهایی را درباره نیروها و تسلیحات مورد نیاز برای دفاع در برابر حملات روسیه آغاز کرده است. این مذاکرات به تعیین اهداف توانمندی برای سال ۲۰۲۹ منجر خواهد شد و از هر یک از ۳۲ کشور عضو ناتو خواسته می‌شود تا نیروها و تجهیزات خاصی را تامین کنند.
چالش‌ها و فشارها برای ناتو
این مذاکرات در شرایطی انجام می‌شود که مقامات اروپایی هشدار داده‌اند که روسیه ممکن است تا آن زمان آماده حمله به یکی از کشورهای ناتو باشد. در عین حال، دولت ترامپ در حال بررسی کاهش شدید نیروهای آمریکایی در اروپا است، که ممکن است ناتو را با کمبود نیروی انسانی و قابلیت‌های حیاتی روبرو کند. به ویژه، این شامل کاهش تعداد هواپیماهای سوخت‌رسان، موشک‌های دوربرد و دارایی‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی می‌شود.
بیشتر بخوانید: اوکراین تأسیسات نفتی در سن پترزبورگ را هدف قرار داد
این مذاکرات همچنین نشان‌دهنده این است که چقدر هر کشور حاضر است هزینه کند، چقدر اروپا می‌تواند بدون کمک ایالات متحده عمل کند و اینکه آیا برنامه‌های نظامی ناتو باید به طور قابل توجهی از فناوری‌های جدیدی مانند رباتیک و هوش مصنوعی استفاده کنند.
تعیین سطح توانمندی و چالش‌های آینده
یکی از دیپلمات‌های ارشد ناتو، که خواست نامش فاش نشود، گفت: «این کار دشواری خواهد بود. تقسیم بار، ایالات متحده، چگونگی ترکیب سطح جاه‌طلبی با اولویت‌های سیاسی ... همه این‌ها بسیار مهم است.» ناتو به زودی درباره دستور کار کلی برای اهداف جدید، که به عنوان راهنمای سیاسی شناخته می‌شود، بحث خواهد کرد. این اولین مرحله از یک تلاش پنج‌قسمتی به نام فرآیند برنامه‌ریزی دفاعی ناتو (NDPP) است.
در این مذاکرات، یکی از مهم‌ترین مسائل تعیین تعداد دقیق نیروها و قابلیت‌های نظامی است که اعضای ناتو می‌خواهند فراهم کنند، که به آن سطح جاه‌طلبی گفته می‌شود. در گذشته، کشورهای ناتو توافق کرده‌اند که علاوه بر نیروهای مورد نیاز برای عملیات‌های عمده، باید ۱۸ لشکر پشتیبانی داشته باشند که هر کدام حدود ۵۰۰۰ سرباز دارند تا بتوانند ماموریت‌های مدیریت بحران در خارج از قلمرو ناتو، مانند افغانستان یا کوزوو، را انجام دهند.
فشار ایالات متحده برای واگذاری مسئولیت بیشتر امنیتی به متحدان اروپایی، که به آن ناتو ۳.۰ گفته می‌شود، ممکن است فشار بیشتری به کشورهای عضو وارد کند تا خواسته‌های مربوط به عملیات‌های کوچک‌تر را کاهش دهند یا حتی حذف کنند.
علاوه بر این، بحث‌هایی درباره تسریع روند این مذاکرات در آینده در پاسخ به سرعت بالای نوآوری‌های میدان جنگ، از جمله هوش مصنوعی و ربات‌های زمینی نیز مطرح خواهد شد.
در این راستا، کشورها همچنین به احتمال زیاد به چگونگی فراهم کردن حمایت‌های نظامی متعارف، مانند نیروهای زمینی یا هواپیما، برای کشورهای دارای تسلیحات هسته‌ای مانند بریتانیا و ایالات متحده، خواهند پرداخت.
در نهایت، بررسی پیش روی پنتاگون از نیروهای آمریکایی در اروپا نیز بر این مذاکرات سایه افکنده است. واشنگتن سال گذشته برخی از تجهیزات، از جمله بمب‌افکن‌های استراتژیک و کشتی‌های جنگی را از فهرست نیروهای قابل استفاده ناتو خارج کرده است. این بررسی در دسامبر، در میانه مذاکرات ناتو انجام می‌شود و نگرانی‌هایی را درباره تأخیر در مذاکرات به وجود آورده است.
تلاش واشنگتن برای کاهش حضور نظامی خود در اروپا ممکن است رقابتی را میان متحدان برای جایگزینی توانمندی‌های از دست رفته ایجاد کند. این مسئله به ایجاد بحث‌هایی درباره چگونگی تقسیم بار به طور عادلانه می‌انجامد که در شرایطی که بودجه‌های ملی به طور فزاینده‌ای تحت فشار هستند، می‌تواند بسیار دشوار باشد.
بیشتر بخوانید: اوکراین با بیش از ۱۰۰۰ پهپاد سن پترزبورگ را هدف قرار داد · سران اتحادیه اروپا از ولودیمیر زلنسکی حمایت کردند
