نیدال حسن، پزشک سابق ارتش که در سال ۲۰۰۹ ۱۳ سرباز آمریکایی را به قتل رسانده است، قرار است اعدام نشود و این خبر به خوبی دریافت شده است. با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهند که اکثریت کمی از آمریکایی‌ها هنوز با مجازات اعدام و روش اعدام با تیراندازی موافق هستند. این موضوع پس از اعدام ناموفق کریستا پیک در تنسی مطرح شده است و سوالاتی را درباره ادامه این رویه ایجاد می‌کند.
مناقشه درباره مجازات اعدام
پاپ لئو به بی‌رحمی این عمل اعتراض کرده و آن را نفی شانس رستگاری می‌داند. این موضوع نه تنها یک سوال مذهبی، بلکه یک سوال سیاسی نیز محسوب می‌شود. فرهنگی که بر انتقام‌جویی تأکید می‌کند، بافت دموکراسی را می‌درد.
بیشتر بخوانید: ویتکوف و کوشنر در ابوظبی به حاشیه رانده شدند
تاریخچه نشان می‌دهد که در ۲۰ سال گذشته، دانشمند حقوقی تری آلاجرم در یک مباحثه درباره مجازات اعدام با دانشجویان دانشگاه ماساچوست، متوجه شد که اکثر دانشجویان از این مجازات حمایت می‌کنند. این امر نشان می‌دهد که تغییرات اجتماعی و فرهنگی در نگرش به مجازات اعدام هنوز ادامه دارد.
واکنش‌های اجتماعی و پیامدها
آلاجرم در ادامه به این نتیجه رسید که تمایل به انتقام‌جویی به نوعی به نفس جامعه تبدیل شده است و برنامه‌های تلویزیونی و سیاست‌ها بیشتر بر روی این موضوع متمرکز هستند. این وضعیت نشان‌دهنده‌ی نوعی افراط‌گرایی اخلاقی است که به دنبال مجازات مخالفان است. سناتور جی ویلیام فولبرایت نیز در این زمینه به انتقادات خود از افکار عمومی و تمایل به انتقام‌جویی اشاره کرده و آن را نتیجه‌ای از روحیه‌ی پاک‌گرایی می‌داند که در تاریخ آمریکا وجود داشته است.
این افکار به نوعی یادآور انتقادات بنیامین راش، پزشک و نظریه‌پرداز آمریکایی است که در قرن ۱۸ به بشر دوستی و عدم خشونت تأکید می‌کرد. او بیان کرده بود که مجازات اعدام و رفتارهای خشن، به نوعی بازگشت به وضعیتی است که باید فراموش شده باشد. رش همچنین بر این نکته تأکید کرد که این نوع punishments به هیچ وجه نشان‌دهنده‌ی آزادی واقعی نیست.
بیشتر بخوانید: آلن میلبورن به دنبال انقلاب رفاهی در بریتانیا است · پاپ لئو چه انتقاداتی به رئیس‌جمهور آرژانتین جاویر میلهی داشت
