چاقی در آلمان سالانه حدود ۶۳ میلیارد یورو هزینه به همراه دارد. این رقم شامل ۲۹ میلیارد یورو هزینه‌های مستقیم درمانی، از جمله ویزیت پزشکان، درمان‌ها و توانبخشی، و ۳۴ میلیارد یورو هزینه‌های غیرمستقیم ناشی از غیبت‌های بیماری و کاهش توانایی کاری می‌شود.
پیامدهای اقتصادی چاقی
به گفتهٔ دکتر توبیاس افرتز، اقتصاددان سلامت، این هزینه‌ها نشان می‌دهد که ابعاد اقتصادی بیماری چاقی فراتر از هزینه‌های بیمه‌های درمانی است. مؤسسهٔ WifOR نیز به نتایج مشابهی دست یافته است. همچنین، آکادمی ملی علوم لئوپلدینا بار دیگر این بار با در نظر گرفتن هزینه‌های بیشتری، بار مالی چاقی را بیشتر تخمین زده است.
بیشتر بخوانید: آموزش CPR در مدارس می‌تواند جان انسان‌ها را نجات دهد
امروزه حدود یک‌پنجم بزرگسالان در آلمان به چاقی مبتلا هستند که نسبت به اوایل سال ۲۰۰۰ که این رقم ۱۲ درصد بود، افزایش چشم‌گیری داشته است. این افزایش، باعث شده است که لئوپلدینا از آن به عنوان «اپیدمی چاقی» یاد کند.
نیاز به تغییر رویکرد درمانی
سیستم بهداشت و درمان آلمان بیشتر بر درمان عوارض چاقی، مانند دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی-عروقی، تمرکز دارد. اما سوال این است که آیا به‌صرفه‌تر نیست که چاقی به‌طور مستقیم درمان شود. با توجه به تغییرات جمعیتی و کمبود نیروی کار، بررسی این موضوع اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که آلمان تا سال ۲۰۳۶ با کمبود ۴.۳ میلیون نیروی کار مواجه خواهد شد. چاقی به‌طور مستقیم دلیل کمبود نیروی کار نیست، اما می‌تواند بر توانایی شغلی افراد تأثیر بگذارد.
یک سیاست بهداشتی که هدفش حفظ سلامت افراد در بازار کار است، باید به این روابط توجه کند. بنابراین، سوال اصلی این است که آیا درمان دارویی چاقی باید از خدمات عمومی حذف شود یا باید رویکردی مشابه انگلستان برای دسترسی تدریجی به درمان‌ها اتخاذ شود.
مدل درمان چاقی در انگلستان، با تأکید بر معیارهای پزشکی مشخص و دسترسی تدریجی به درمان، به‌طور قابل توجهی با رویکرد آلمان متفاوت است. در انگلستان، سیستم بهداشت ملی با اجرای تدریجی درمان‌های دارویی، به بزرگسالان با شاخص توده بدنی ۳۵ یا بیشتر و یک بیماری هم‌زمان دسترسی می‌دهد. این درمان‌ها به‌طور خاص توسط مراکز تخصصی انجام می‌شود و به‌تدریج به مطب‌های عمومی نیز گسترش می‌یابد.
این رویکرد به بهبود شرایط درمان بیماران و کاهش هزینه‌های ناشی از بیماری‌های غیرقابل درمان کمک می‌کند. در حال حاضر، آلمان باید به این سؤال پاسخ دهد که آیا درمان دارویی چاقی باید به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری در ثبات سیستم بهداشت و درمان، بازار کار و تأمین اجتماعی در نظر گرفته شود.
توجه به هزینه‌های بلندمدت
نگاه به هزینه‌های کوتاه‌مدت درمانی، نمی‌تواند به درستی وضعیت مالی را در درازمدت منعکس کند. در دوران بحران مالی، مدیریت مسئولانه نیازمند بررسی کامل هزینه‌ها است. سوال اصلی این است که هزینه‌های ناشی از عدم درمان چقدر خواهد بود. در صورتی که فقط هزینه‌های کوتاه‌مدت در نظر گرفته شود، خطر پرداخت هزینه‌های بالای بلندمدت وجود دارد.
بیشتر بخوانید: پاپ لئو XIV توده‌ای از ریه خود را حذف کرد · کمیسیون تنظیم مقررات انرژی آمریکا برنامه‌ای برای تسریع در تأییدیه‌های گاز پیشنهاد داد
