بیست و پنج سال از حملات آنتراکس میگذرد و به نظر میرسد که ما هنوز در برابر جنگهای بیولوژیکی آماده نیستیم. هرگاه کشور به کمک نیاز دارد، این کمکها از دولتی میرسد که به وضوح ناتوانی خود را در ارائهٔ خدمات حیاتی نشان داده است.
وضعیت نگرانکنندهٔ آمادگی
حملات آنتراکس در سال ۲۰۰۱، زنگ خطری برای دولت و نهادهای بهداشتی به صدا درآمد. آن زمان، بسیاری از مردم بر این باور بودند که این رویداد فقط یک حادثهٔ ناگوار است و به زودی با پیشرفتهای علمی و بهداشتی، کشور به امنیت کامل دست خواهد یافت. اما اکنون، دو دههٔ دیگر گذشته و هنوز هم نشانههای ناتوانی در مدیریت بحرانهای بیولوژیکی مشهود است.
سازمانهای بهداشتی و دولتی به جای تقویت زیرساختها و آمادگی برای مواجهه با تهدیدهای بیولوژیکی، بیشتر به مسائل روزمره و غیرضروری پرداختهاند. در حالی که تغییرات اقلیمی و شیوع بیماریها به طور فزایندهای در حال افزایش است، ما همچنان به انتظار نشستهایم تا اقدامات واقعی و مؤثری صورت گیرد.
پاسخدهی به بحرانهای بیولوژیکی
حملات بیولوژیکی میتوانند پیامدهای ویرانگری برای جامعه به همراه داشته باشند. با افزایش نگرانیها در مورد ویروسها و باکتریهای جدید، سوالات جدی در مورد توانایی دولت در پاسخ به چنین بحرانهایی مطرح میشود. آیا مقامات مربوطه در حال حاضر برنامهای جامع برای مدیریت و کنترل این تهدیدات دارند؟
واقعیت این است که ما در یک وضعیت خطرناک قرار داریم. بدون شک، اگر مجدداً با یک بحران بیولوژیکی مواجه شویم، شهروندان باید از خود بپرسند که آیا دولتی که وظیفهٔ حفاظت از آنان را بر عهده دارد، واقعاً قادر به انجام این مسئولیت است؟
امید است که این هشدارها به عنوان یک زنگ خطر برای مقامات و نهادهای دولتی عمل کند تا در تلاش برای بهبود آمادگی در برابر جنگهای بیولوژیکی، اقدامات مؤثری انجام دهند.
