پنج کشور اتحادیه اروپا مرکز اخراج در آفریقا را برای ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی می‌کنند

پنج کشور یونان، آلمان، اتریش، دانمارک و هلند به دنبال ایجاد اولین مرکز اخراج در قاره آفریقا هستند که قرار است در نیمه دوم سال ۲۰۲۷ به فعالیت بپردازد. وزیر مهاجرت یونان، ثانوس پلووریس، در مصاحبه‌ای با یک شبکه تلویزیونی یونانی اعلام کرد که این مرکز به عنوان "هاب‌های بازگشت" شناخته می‌شود و هدف آن سازماندهی بازگشت پناهندگان رد شده به کشورهای خود است.

جزئیات مرکز اخراج

پلووریس اظهار داشت که یونان یک کشور آفریقایی را برای این مرکز انتخاب کرده اما هنوز نمی‌تواند نام آن را فاش کند. در حالی که برخی منابع دیپلماتیک و رسانه‌ای به رواندا یا اوگاندا اشاره کرده‌اند، هیچ یک از این کشورها به عنوان محل قطعی تأیید نشده‌اند. او تصریح کرد که این مرکز به معنای ارسال افراد رد شده به یک تأسیسات بسته در یک کشور ثالث نیست، بلکه هدف ایجاد "تأسیسات باز" است.

بیشتر بخوانید: وزرای دفاع اتحادیه اروپا به دنبال پاسخ مشترک به حملات ترکیبی روسیه

مسئولیت و نظارت بر عملیات

مسئولیت افراد منتقل شده به این مرکز به کشور شریک آفریقایی واگذار نخواهد شد تا از احتمال شکایت‌های حقوق بشری جلوگیری شود. بلکه این مسئولیت همچنان بر عهده پنج کشور عضو اتحادیه اروپا خواهد بود. همچنین، این کشورهای اروپایی هزینه‌های پروژه را به طور کامل تأمین خواهند کرد. برنامه‌ریزی شده است که سازمان‌های بین‌المللی مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) و سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) بر عملیات نظارت کنند تا اطمینان حاصل شود که استانداردهای حقوق بشری بین‌المللی رعایت می‌شود.

در سال‌های اخیر، تلاش‌های متعددی برای ایجاد مراکز اخراج یا انتقال فرآیندهای پناهندگی به کشورهای خارج از اتحادیه اروپا انجام شده است، اما هیچ یک از این مدل‌ها به درستی کار نکرده و به دلیل موانع قانونی، تغییرات دولتی یا هزینه‌های بالا شکست خورده‌اند.

پیشینه و چالش‌ها

بریتانیا در دوران دولت بوریس جانسون و سپس ریشی سوناک، در تلاش بود که مهاجرانی را که به طور غیرقانونی وارد کشور شده بودند، به رواندا منتقل کند تا فرآیندهای پناهندگی‌شان در آنجا انجام شود. اما دیوان عالی بریتانیا این طرح را غیرقانونی اعلام کرد و دریافت که مهاجران منتقل شده به رواندا با خطر واقعی بازگشت به کشورهایی که ممکن است در آنجا با آزار و شکنجه مواجه شوند، روبه‌رو هستند.

ایتالیا نیز تحت رهبری جورجیا ملونی توافقنامه‌ای با آلبانی امضا کرد که بر اساس آن مهاجران در دریای مدیترانه به مراکز تحت اداره ایتالیا در آلبانی منتقل شوند، اما بلافاصله پس از افتتاح این مراکز، دادگاه‌های ایتالیایی این انتقال را متوقف کردند.

در سال ۲۰۲۱، دانمارک قانونی را تصویب کرد که به مهاجران اجازه می‌دهد به کشورهای ثالث خارج از اتحادیه اروپا منتقل شوند، اما این طرح نیز با انتقادات شدید از سوی کمیسیون اروپا و سازمان‌های حقوق بشری مواجه شد.

چشم‌انداز آینده

بر اساس قوانین جدید اتحادیه اروپا، اکنون امکان انتقال افرادی که باید اتحادیه را ترک کنند به یک کشور ثالث ایمن بدون وجود یک ارتباط شخصی قبلی وجود دارد. حامیان این اقدامات امیدوارند که این طرح‌ها باعث کاهش مبنای دعاوی حقوق بشری درباره حفاظت دائمی پناهندگی شوند. با این حال، انتقادکنندگان، از جمله پزشکان بدون مرز و عفو بین‌الملل، هنوز خطرات قابل توجهی را مشاهده می‌کنند و نگران این هستند که نظارت مستقل و نمایندگی حقوقی مؤثر در این مراکز به‌طور کامل تضمین نشود.

بیشتر بخوانید: مارا بر ضرورت روابط نزدیک‌تر با اتحادیه اروپا تأکید کرد · دور جدید فعالیت دیوان عالی آمریکا آغاز می‌شود