پولند به دنبال افزایش سهم شرکت‌های داخلی در تأمین نیازهای نظامی خود است، اما ساختار fragmented و وابستگی سیاسی PGZ، بزرگ‌ترین شرکت دفاعی کشور، سوالاتی را درباره توانایی ورشو در تبدیل این افزایش هزینه‌ها به صنعتی قوی مطرح می‌کند.
موقعیت PGZ در صنعت دفاعی
گروه تسلیحات پولند (PGZ) با دریافت میلیاردها زلوتی سفارشات جدید، به کانون این برنامه نظامی تبدیل شده است. این شرکت در سال ۲۰۱۳ از حدود ۵۰ شرکت کوچک و مستقل تشکیل شده که هر کدام تیم‌های مدیریت و پشتیبانی سیاسی خود را دارند. آدام لزکویچ، مدیرعامل PGZ از مه ۲۰۲۵ در این سمت مشغول به کار است و دوازدهمین مدیرعامل این هلدینگ از زمان تأسیس آن محسوب می‌شود.
بیشتر بخوانید: اسکات بسنت خواستار تجارتی متعادل‌تر با چین شد
چالش‌های موجود در توسعه صنعت دفاعی
لزکویچ در این رابطه گفت: "PGZ با دیگر شرکت‌های اروپایی متفاوت است و بیش از ۷۰۰ محصول تولید می‌کند. ما تقریباً همه چیز را تولید می‌کنیم، اما این قوت می‌تواند به ضعف تبدیل شود." مارک سویرچینسکی، تحلیلگر دفاعی، اظهار داشت که لزکویچ در واقع باید از دیپلماسی برای مدیریت شرکت‌های دیگر استفاده کند.
پس از پایان کمونیسم، پولند به مدت چندین دهه در دفاع هزینه کمی صرف کرد و تجهیزات نظامی قدیمی شوروی را به کار می‌برد. اما الحاق غیرقانونی کریمه توسط روسیه در سال ۲۰۱۴ و حمله کامل به اوکراین در سال ۲۰۲۲، هزینه‌های دفاعی این کشور را افزایش داد.
پولند در سال جاری به منظور تقویت توان نظامی خود، قصد دارد ۲۰۰ میلیارد زلوتی (حدود ۴۵.۷ میلیارد یورو) را صرف دفاع کند که بالاترین سطح در ناتو به شمار می‌رود. این کشور همچنین بزرگ‌ترین دریافت‌کننده برنامه وام‌های تسلیحاتی SAFE اتحادیه اروپا است.
وزارت دفاع پولند در تلاش است تا سهم صنعت دفاعی کشور از این هزینه‌ها را افزایش دهد. در ماه مه، آژانس تسلیحاتی پولند قراردادهای نزدیک به ۱۲۰ میلیارد زلوتی با شرکت‌های تسلیحاتی داخلی امضا کرد. اکثر این قراردادها به PGZ و زیرمجموعه‌های آن، به ویژه هوتا استالووا وولا، تعلق گرفت.
با این حال، توسعه صنعت دفاعی پولند باید با این واقعیت همخوانی داشته باشد که نزدیک به ۶۰ درصد از هزینه‌های دفاعی این کشور به واردات اختصاص دارد و این موضوع به سرعت تغییر نخواهد کرد. بیشتر تسلیحات وارداتی از کره جنوبی و ایالات متحده به دست می‌آید.
بیشتر بخوانید: دموکرات‌های کلیدی اظهارات ترامپ دربارهٔ انرژی بادی را نادیده گرفتند · چین نمی‌تواند به عنوان کارخانه جهان ادامه دهد
