کاهش تنوع زیستی به عنوان یک واقعیت نگران‌کننده، تهدیداتی جدی برای سلامت بشر و تأمین غذا به همراه دارد. از کوچک‌ترین میکروب‌ها در روده انسان تا نهنگ‌های غول‌پیکر در اقیانوس، تنوع زیستی مجموع زندگی روی زمین را تشکیل می‌دهد. این تنوع، به عنوان یک تیم عمل می‌کند و هر گونه نقش خاصی در حفظ تعادل زیست‌محیطی دارد.
پیامدهای کاهش تنوع زیستی
با همکاری گونه‌های مختلف، از درختان تا حیوانات، اکوسیستم‌ها می‌توانند آب و هوا را تنظیم کنند، سلامت خاک را حفظ کنند، آب را تصفیه کنند و از تولید غذا حمایت کنند. اما با کاهش تنوع زیستی، انسان‌ها به چالش‌های جدی برخورد خواهند کرد. بر اساس گزارش اخیر «سیاره زنده» سازمان WWF، جمعیت گونه‌های مهره‌دار در ۵۲ سال گذشته به طور میانگین ۷۳ درصد کاهش یافته است، در حالی که اکوسیستم‌های آب شیرین با کاهش ۸۵ درصدی مواجه شده‌اند.
بیشتر بخوانید: ال‌نینو به عنوان تهدیدی جدی برای ایران
کنفرانس COP۱۷ و تلاش‌ها برای نجات طبیعت
هزاران سیاست‌مدار، رهبران کسب و کار و گروه‌های جامعه مدنی در حال برگزاری کنفرانس COP۱۷ در ایروان، ارمنستان هستند تا به بررسی راهکارهایی برای معکوس کردن روند کاهش تنوع زیستی تا سال ۲۰۳۰ بپردازند. با این حال، پیشرفت به سمت این اهداف هنوز کافی نیست و چالش‌های مالی و اجرایی از بزرگ‌ترین موانع پیش رو هستند.
به عنوان مثال، بین سال‌های ۱۷۰۰ تا ۲۰۰۰، ۸۵ درصد از اکوسیستم‌های مهم باتلاقی از بین رفته‌اند. در یک مطالعه از دانشگاه واترلو کانادا، نشان داده شده که زیستگاه‌هایی مانند باتلاق‌ها و مرداب‌ها در جنوب انتاریو سالانه خدمات تصفیه آب به ارزش ۴.۲ میلیارد دلار کانادا را ارائه می‌دهند. این در حالی است که با ناپدید شدن این اکوسیستم‌ها، کیفیت آب به شدت کاهش می‌یابد و هزینه‌های تصفیه آن افزایش می‌یابد.
همچنین، کاهش جمعیت گرده‌افشان‌ها مانند زنبورها و خفاش‌ها نیز در حال ایجاد چالش‌هایی است. بیش از ۷۵ درصد از انواع محصولات غذایی جهانی به نوعی به گرده‌افشانی حیوانی وابسته هستند. علاوه بر این، تخریب خاک و اکوسیستم‌ها به همراه طوفان‌ها و امواج گرما ناشی از تغییرات آب و هوایی، در حال حاضر برداشت‌ها را آسیب می‌زند.
گزارش اخیر دولت بریتانیا نشان می‌دهد که هر اکوسیستم حیاتی در حال حرکت به سمت «نابودی» است و کاهش طبیعت، تهدیدی جدی برای تأمین غذای جهانی و ثبات ژئوپلیتیکی به شمار می‌رود.
با ناپدید شدن تنوع زیستی، بشر در معرض خطر از دست دادن دسترسی به درمان‌های ناشناخته است. به عنوان مثال، پنی‌سیلین، اولین آنتی‌بیوتیک، از یک قارچ تولید می‌شود و تخمین زده می‌شود که بیش از ۵۰۰ میلیون زندگی را نجات داده باشد. همچنین، حدود ۷۰ درصد از داروهای سرطان از ترکیبات طبیعی یا ترکیباتی که «الهام گرفته از طبیعت» هستند، به دست می‌آیند.
کاهش یک گونه می‌تواند منجر به افزایش بیماری‌ها شود. یک مطالعه نشان می‌دهد که کاهش جمعیت روباه‌های قرمز در آمریکای شمالی با گسترش بیماری لایم، یک بیماری منتقل‌شونده توسط کنه، مرتبط است.
زمین پنج انقراض جمعی را تجربه کرده است که در آن بخش زیادی از گونه‌ها در یک دوره زمین‌شناسی کوتاه ناپدید شده‌اند. انقراض یک فرآیند طبیعی است، اما نرخ ناپدید شدن گونه‌ها در حال حاضر نشان می‌دهد که زمین در حال تجربه یک رویداد ششم است که عمدتاً ناشی از فعالیت‌های انسانی است.
اگرچه روند کلی جهانی در حال حرکت به سمت منفی است، اما می‌توان با اقداماتی مؤثر این وضعیت را بهبود بخشید. به عنوان مثال، جمعیت لاک‌پشت‌های دریایی پس از تلاش‌های جهانی برای حفاظت از سواحل تخم‌گذاری و تغییر در روش‌های ماهیگیری که منجر به کاهش صید تصادفی می‌شود، دوباره بهبود یافته است.
بیشتر بخوانید: آتش‌سوزی جنگل در پارک ملی برومو اندونزی چهار آتش‌نشان را کشت · ویروس نیل غربی در سال رکوردی به شمال اروپا گسترش می‌یابد
