کنگره COP۱۷ در ارمنستان روز شنبه با وعده‌ای تازه از طرف کشورها برای تسریع تلاش‌ها در جهت حفاظت از طبیعت و احیای اکوسیستم‌های تخریب‌شده تا سال ۲۰۳۰ به پایان رسید. اما در پس این وعده بزرگ، دولت‌ها هنوز در تأمین صدها میلیارد دلار مورد نیاز برای دستیابی به اهداف جهانی حفاظت از تنوع زیستی با چالش‌های جدی روبرو هستند.
چالش‌های مالی در مذاکرات جهانی
اختلافات عمیق و حل‌نشده درباره منبع تأمین مالی، دلیل اصلی این چالش‌هاست. یک عضو هیئت نمایندگی سوئیس پیش از تصویب متن توافق گفت: "اگر ما هر دو ناراضی باشیم، این احتمالاً نزدیک‌ترین چیزی است که می‌توانیم به این توافقات حساس برسیم." پس از دو هفته مذاکرات، نزدیک به ۲۰۰ کشور توافقی سخت‌کوشانه برای "تسریع در اجرای" چارچوب جهانی تنوع زیستی به دست آوردند.
بیشتر بخوانید: مسائل کلیدی اقلیمی در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا
وزیر محیط زیست ارمنستان، هامباردزوم ماتووسیان، که ریاست این کنگره را بر عهده داشت، گفت که مذاکره‌کنندگان "بیش از آنچه که انتظار می‌رفت، به دست آورده‌اند." اما در نهایت، دولت‌ها نتوانستند بر سر افزایش تعداد کشورهایی که در تأمین مالی تنوع زیستی مشارکت می‌کنند به توافق برسند و فقط به بیان این نکته بسنده کردند که وجود منابع مالی بیشتر می‌تواند مفید باشد.
اختلاف نظر میان کشورهای ثروتمند و نوظهور
این کنگره شکاف فزاینده‌ای را میان کشورهای ثروتمند و کشورهای نوظهور نشان داد. کشورهای ثروتمند تاریخی که اقتصادهای آن‌ها آسیب‌های زیادی به محیط‌زیست وارد کرده، در برابر کشورهای ثروتمند نوظهور که اقتصادهای آن‌ها در سه دهه اخیر به شکل چشمگیری رشد کرده‌اند، قرار دارند. استفن گیلبو، وزیر محیط زیست پیشین کانادا، اظهار داشت: "این COP همیشه قرار بود دشوار باشد و میراث واقعی COP۱۷ فراتر از این دیوارها تعیین خواهد شد، زمانی که کلمات باید به عمل تبدیل شوند."
مذاکره‌کنندگان با بسیاری از مسائل حل‌نشده از ارمنستان خارج می‌شوند. از جمله این مسائل، جذب شرکت‌های بیشتری است که از طبیعت بهره‌مند می‌شوند تا از طریق "صندوق کالی" که در سال ۲۰۲۴ برای جذب تأمین مالی خصوصی به سمت حفاظت از طبیعت ایجاد شده، پروژه‌های حفاظتی را تأمین مالی کنند.
در کنگره COP۱۷، کارشناسان علمی تأکید کردند که یک میلیون گونه در خطر انقراض هستند و سازمان ملل شکاف تأمین مالی تنوع زیستی را سالانه ۷۰۰ میلیارد دلار اعلام کرده است. مونییک باربوت، وزیر محیط زیست فرانسه، در یک جلسه عمومی اعلام کرد: "ما در مسیر توقف و معکوس کردن کاهش تنوع زیستی تا سال ۲۰۳۰ نیستیم و باید تمام منابع تأمین مالی بین‌المللی را بسیج کنیم."
مذاکرات همچنین به دلیل اختلاف‌نظرها درباره زبان مربوط به مشارکت مردم بومی در یک نهاد تصمیم‌گیری کلیدی در کنوانسیون، طولانی شد.
کنوانسیون تنوع زیستی سازمان ملل بر اجماع تأکید دارد که کشورهای ثروتمند باید بیشتر برای حفاظت از طبیعت هزینه کنند به دلیل فشارهایی که جوامع و اقتصادهایشان بر اکوسیستم‌های جهانی وارد می‌آورند. از زمان تصویب این کنوانسیون در دهه ۱۹۹۰، گروهی از کشورهای ثروتمند از جمله کانادا، استرالیا، ژاپن، بریتانیا، سوئیس و نروژ، در تلاش‌های اجرایی آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند. اکنون این کشورها خواستار آن هستند که کشورهای دیگر با درآمد بالا نیز بیشتر مشارکت کنند.
با این حال، کشورهای غیر اهداکننده، از جمله چین، عربستان سعودی، روسیه و آرژانتین، در برابر هرگونه معیار مرتبط با درآمد برای تعیین اینکه چه کسی باید یا نباید پرداخت کند، مقاومت کردند. این بن‌بست خشم برخی کشورهایی را که می‌توانند از یک پایگاه اهداکننده بزرگ‌تر بهره‌مند شوند، برانگیخت.
در نهایت، کشورها تنها توافق کردند که "مشارکت‌های بیشتر از طرف‌های بیشتری می‌تواند به بهبود تأمین مالی تنوع زیستی کمک کند" و دیگران را به مشارکت داوطلبانه دعوت کردند. با وجود این اختلافات، بسیاری توافق نهایی را به عنوان پیروزی‌ای برای چندجانبه‌گرایی سبز تقدیر کردند.
در پایان، کشورهای حاضر در این کنگره به تقویت نقش شهرها و دولت‌های محلی در اجرای اهداف تنوع زیستی و بهبود نحوه رسیدن تأمین مالی تنوع زیستی به آن‌ها توافق کردند.
بیشتر بخوانید: دادگاه از قطع درختان بیشتر در زمین گلف ایست پوتامک توسط ترامپ جلوگیری کرد · زایمان یک میمون سنجاب‌نما در باغ وحش سن دیگو
