ایجاد انقلابی در هوش مصنوعی برای بهرهمندی همه آمریکاییها به عنوان یکی از مهمترین موضوعات در بحث آینده این فناوری مطرح شده است. تاثیر هوش مصنوعی بر کارگران آمریکایی باید با دقت بررسی شود. در بلندمدت، وعدههای این فناوری نه تنها با مقیاس سرمایهگذاری یا تولید، بلکه با توزیع ارزش ایجادشده در سرتاسر آمریکا سنجیده خواهد شد. لازم است جمهوریخواهان و دموکراتها با همکاری جامعه کسبوکار و سرمایهگذاری راهحلی را برای اکثریت آمریکاییها فراهم کنند.
چالشها و نیاز به تغییر رویکرد
در انتخابات میاندورهای، از ۴۱ پیشنهاد برای ایجاد مراکز داده، تنها یک مورد موفق بود. این امر بهعنوان نشانهای از عدم پذیرش روند فعلی رشد هوش مصنوعی در نظر گرفته میشود. بدون رشد فوقالعاده در سرمایهگذاریهای هوش مصنوعی، ممکن است رشد کلی تولید ناخالص داخلی آمریکا منفی شود. در صورتی که توسعه هوش مصنوعی متوقف یا به شدت کند شود، اقتصاد ما ممکن است به عقب برگردد.
بیشتر بخوانید: بروکسل به کارمندان خود آموزش جاسوسی میدهد
تا به امروز، هم دولت و هم بخش خصوصی در توجیه منافع گسترده هوش مصنوعی ناکام ماندهاند. بهطور فعلی، آمریکاییها تنها شاهد افزایش ثروت تکنولوژیسازان و متحدان آنها هستند، در حالی که عواقب این فناوری برای کارگران عادی بهنظر نگرانکننده میرسد.
همکاری برای حل بحران
راهحلهای مورد نیاز باید از طریق همکاری بین کسبوکار و دولت ایجاد و اجرا شود. در نشست شورای سرمایهداری فراگیر در سپتامبر، مدیران، سرمایهگذاران و سیاستگذاران پیشنهادات مفیدی ارائه دادند. مشاورهها با اعضای این شورا در چند ماه گذشته به اجماعی منجر شد که کارگران باید در نحوه پیادهسازی هوش مصنوعی مشارکت داشته باشند تا بتوانند موج منفی علیه این فناوری را معکوس کنند و پتانسیل آن را به ارزش پایدار برای همه تبدیل کنند.
در ماه جولای، من بیان کردم که هوش مصنوعی باید موجب ایجاد اقتصادی مبتنی بر مالکیت شود، بهطوری که کارگران در ثروتی که این فناوری ایجاد میکند، سهم داشته باشند. بهعنوان یک شروع، وعده ایلان ماسک برای اعطای یک سهم از اسپیسایکس به هر کودک آمریکایی زیر ۱۸ سال میتواند مطرح شود. همچنین، صندوق "سود عمومی" شرکت آنتروپیک که شامل ۵ درصد از سهام آن است، به ارزش تقریبی ۷۵ میلیارد دلار خواهد بود.
با این حال، پایداری بلندمدت هوش مصنوعی با اقدامهای فردی خیرخواهانه سنجیده نمیشود. خوشبختانه، چندین راه وجود دارد که میتواند مسیر بهتری را برای امروز فراهم کند.
نخست، شرکتها باید با کارکنان خود همکاری کنند تا نیازهای کسبوکار را شناسایی کرده، برنامههای کاربردی هوش مصنوعی را آزمایش کنند و آنها را در روالهای روزمره ادغام کنند. این کار منطقی است؛ کسانی که کار میکنند، میدانند کجا یک فرایند دچار مشکل میشود و کجا قضاوت انسانی نمیتواند جایگزین شود.
دوم، کارفرمایان باید کارکنان فعلی را برای مسئولیتهای جدید آماده کنند و در عین حال فرصتی برای جوانان تازهکار فراهم کنند. هوش مصنوعی بهطور همزمان در حال تغییر وظایف، مهارتها و فرایند استخدام است. شرکتهایی که کاهش تعداد کارکنان را بهعنوان اصلیترین معیار موفقیت هوش مصنوعی در نظر میگیرند، ممکن است افرادی را که هم فناوری و هم کسبوکار را میشناسند، از دست بدهند.
سوم، باید سرمایهگذاری عمومی و خصوصی را به هم پیوند دهیم، در غیر این صورت بار انتقال به عصر هوش مصنوعی بهطور نامتوازن بر دوش افرادی خواهد بود که با موانع بیشتری مواجه هستند. برآوردها نشان میدهد که کارگران با دستمزد پایین ۷.۶ برابر بیشتر از کارگران با دستمزد بالا به شغل جدیدی نیاز خواهند داشت و آنها معمولاً کمترین ظرفیت را برای بازآموزی دارند.
در حال حاضر، برخی شرکتها اقدامات مثبتی انجام میدهند. برای مثال، شرکت ورایزن در سپتامبر ۷۰ میلیون دلار برای مهارتهای هوش مصنوعی در آمریکا اختصاص داد. دولت نیز ابزارهای خود را دارد. قانون «Pell Workforce» که در سال ۲۰۲۵ به تصویب رسید، به کارگران اجازه میدهد تا از گرنتهای فدرال Pell برای آموزش شغلی کوتاهمدت استفاده کنند.
در نهایت، آنچه برای کارگران خوب است، برای کسبوکارها نیز خوب است. انتخابهای شرکتها درباره هوش مصنوعی در ماههای آینده، هم رقابتپذیری آنها و هم چشمانداز کارکنانشان را شکل خواهد داد. شورای سرمایهداری فراگیر در مرحله بعدی خود، تجربه شرکتها را با سیاستگذاری عمومی پیوند خواهد داد و بررسی خواهد کرد که کدام اقدامات مؤثر است و چگونه میتوان تلاشهای عمومی و خصوصی را به هم نزدیکتر کرد.
بیشتر بخوانید: رهبران اتحادیه اروپا به اقدام فوری برای رقابت در حوزه هوش مصنوعی فراخوانده شدند · پیشبینی پیروزی دموکراتها در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸




