گفتگوهای اقلیمی در آنتالیا با نتیجهای ناامیدکننده به پایان رسید. این نشست که به مدت دو هفته طول کشید، پس از ۴۸ ساعت مذاکره فشرده بدون دستیابی به توافق نهایی، به بنبست رسید.
عدم توافق در شرایط بحرانی
کشورها نتوانستند توافقی نهایی را با وجود هشدارهای علمی جدید و افزایش قیمت انرژی که بسیاری از دولتها آن را فرصتی برای کنار گذاشتن سوختهای فسیلی میدانستند، به امضا برسانند. این وضعیت به معنای آن است که کشورها پس از دو هفته مذاکرات فشرده تنها با چند توافق فنی به آنتالیا بازمیگردند و هیچ توافق سیاسی برای جلوگیری از تغییرات خطرناک اقلیمی ندارند.
بیشتر بخوانید: اختلاف بر سر زمانبندی ارزیابی IPCC در کنفرانس COP۳۱
چالشهای سیاسی در مذاکرات
سیمون استیِل، رئیس اقلیم سازمان ملل، تأکید کرد که «پیشرفت واقعی» در این نشست حاصل شده است، با وجود عدم توافق بر روی متن اصلی. خوان کارلوس ناوارو، وزیر اقلیم پاناما، در این باره گفت: «این سیستم مضحک که نیاز به توافق مطلق دارد، یک دستورالعمل برای فاجعه است.»
دولتها در حالی به ترکیه آمدند که میدانستند جهان در آستانه بحران قرار دارد. این نشست اولین کنفرانس اقلیمی از زمان اعلام سازمان ملل بود که نشان میدهد جهان به احتمال زیاد هدف محدودیت گرمایش جهانی به ۱.۵ درجه سانتیگراد را پشت سر خواهد گذاشت.
وزیر اقلیم استرالیا، کریس بوان، گفت: «وضعیت ورودی به این گفتگوها، پیچیدهترین و خطرناکترین محیط جغرافیایی سیاسی در حافظه زنده است و همچنین تأثیرات تغییرات اقلیمی در حال وخیمتر شدن است.»
غیبت توافق بر سر هدف ۱.۵ درجه سانتیگراد در ترکیه، یکی از دلایل اصلی عدم توافق نهایی بود. کشورهای غنی از منابع نفت و گاز تلاش کردند تا هرگونه اشاره به سوختهای فسیلی، که عامل اصلی گرمایش جهانی هستند، را از متن نهایی حذف کنند.
در نهایت، مذاکرات به دلیل اختلافات عمیق بر سر آینده انرژی به بنبست رسید و ترکیه و استرالیا نتوانستند توافقی را به امضا برسانند. این کنفرانس به طولانیترین اجلاس اقلیمی در تاریخ ۳۰ سالهاش تبدیل شد.
با وجود این، برخی به توافقات حاشیهای و نتایج ملموس در دستور کار اقدام اشاره کردند و تأکید کردند که فرایند اقلیمی سازمان ملل هنوز در حال کار است.
بیشتر بخوانید: افزایش بحران آب در ایران و جهان ناشی از خشکسالی و تغییر اقلیم · عدالت اقلیمی در گروگان قدرتهای بزرگ




