اتحادیه اروپا در حال گذار به استفاده از کامیونها، اتوبوسها و مینیبوسهای الکتریکی است، اما این تحول به شرایط متعدد و قابل قبولی نیاز دارد؛ از جمله وسایل نقلیه و برق مقرون به صرفه، ظرفیت کافی شبکه و زیرساختهای شارژ در دسترس. با این حال، در زمینه شارژ، اتحادیه اروپا باید فراتر از ایستگاههای عمومی در حاشیه بزرگراهها فکر کند.
ضرورت شارژ در انبارها
برای اپراتورهای حملونقل که در حال سرمایهگذاری در الکتریفیکاسیون هستند، فراهم کردن شارژ برای وسایل نقلیه بخش جداییناپذیر از مدل کسبوکار است. کنترل زمان، مکان و هزینه شارژ وسایل نقلیه برای مدیریت عملیات و اقتصادی شدن وسایل نقلیه الکتریکی ضروری است. به همین دلیل، شارژ در انبارها باید توجه بیشتری در استراتژی زیرساخت اتحادیه اروپا جلب کند و امکان اشتراکگذاری تأسیسات شارژ بین اپراتورها میتواند به حداکثر رساندن سرمایهگذاریها کمک کند.
بیشتر بخوانید: بستنت به لوتنیک در مناقشه فهرست سیاه تراشههای انویدیا اشاره کرد
چالشهای سرمایهگذاری و نیاز به زیرساخت
شارژ عمومی در کریدورهای حملونقل اصلی برای عملیاتهای دوربرد ضروری است. اما کامیونها ساعتها در حال بارگیری و تخلیه هستند؛ اتوبوسها به پایگاههای عملیاتی برمیگردند و مینیبوسها در شهرها و مقاصد توریستی پارک میشوند. برای بسیاری از اپراتورها، شارژ در انبارها میتواند ستون فقرات انتقال به وسایل نقلیه الکتریکی باشد.
با این حال، هزینههای بالای اولیه، پروسههای مجوز طولانی و تأخیر در اتصال به شبکه ممکن است مانع از سرمایهگذاری شود. بنابراین، شارژ در انبارها باید بهطور برجستهای در برنامههای ملی زیرساخت، انرژی و شبکه گنجانده شود و با اقدامات عملی برای تسریع در اتصالات و حمایت از سرمایهگذاریها همراه باشد.
اشتراکگذاری زیرساختهای شارژ
تصور کنید که یک شرکت لجستیک در انبار خود فضای اضافی برای شارژ دارد. یک پیمانکار نیاز به شارژ کامیون الکتریکی دارد. یا مینیبوسی که به شهری صدها کیلومتر دورتر از پایگاه خود میرسد، در جایی که یک اپراتور دیگر یا ترمینال مسافربری شارژری در دسترس دارد. چرا هر کسبوکار باید زیرساخت خود را بسازد در حالی که اشتراکگذاری گاهی میتواند برای هر دو طرف مفید باشد؟
این وعدهای است که شارژ نیمهخصوصی ارائه میدهد: اپراتورها بهطور داوطلبانه شارژرهای خود را تحت شرایط توافقشده در اختیار کسبوکارهای دیگر قرار میدهند و در عین حال کنترل بر دسترسی و اولویتهای عملیاتی خود را حفظ میکنند. این فرصت بهویژه برای اپراتورهای کوچک اهمیت دارد که معمولاً دارای سرمایه کمتر و زیرساخت مناسب کمتری هستند.
ضرورت قوانین شفاف
این نوع ترتیبات در برخی نقاط اتحادیه اروپا وجود دارد. یک چارچوب مشخص و سازگار اتحادیه اروپا میتواند به گسترش این نوع اشتراکگذاری کمک کند و بازدهی برای مالکین زیرساخت را بهبود بخشد و دسترسی عملیاتی بیشتری به شارژ برای اپراتورها فراهم کند.
نظرسنجی ۲۰۲۶ IRU Green Compact نشان میدهد که در غرب اروپا، ۴۷ درصد از پاسخدهندگان با ناوگان ۲۱ وسیله یا بیشتر قصد دارند در پنج سال آینده در وسایل نقلیه سنگین الکتریکی سرمایهگذاری کنند، در حالی که این رقم برای کسانی که ۲۰ وسیله یا کمتر دارند تنها ۲۲ درصد است. اشتراکگذاری شارژرها نمیتواند بر تمام چالشها غلبه کند، اما میتواند یکی از موانع مهم را کاهش دهد.
آرزوهای اتحادیه اروپا برای کاهش کربن تنها در صورتی موفق خواهد بود که انتقال به وسایل نقلیه الکتریکی برای کسبوکارها از هر اندازهای عملی و اقتصادی باشد. بنابراین، لازم است قوانین بهگونهای تعریف شوند که اجازه دهند زیرساختهای مشترک بهعنوان بخشی از برنامههای تأمین مالی و برنامهریزی زیرساختها شناسایی شوند.
بیشتر بخوانید: سقوط جنسن هوانگ توجه رهبران اتحادیه اروپا را به هوش مصنوعی جلب کرد · شهبانه محمود طرحی برای اصلاح سیاستهای مهاجرتی بریتانیا ارائه داد




