دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در پاییز امسال تلاشهای دیپلماتیک خود را برای احیای مذاکرات متوقف شده به منظور پایان دادن به جنگ اوکراین افزایش داده است. واشنگتن با فشار بر کییف و شرکای اروپایی خود، به دنبال بازگرداندن مسکو به میز مذاکره از طریق تعدادی از امتیازات، از جمله توافقی درباره صادرات گازوئیل روسیه به ایالات متحده و تسهیل موقت برخی تحریمها است.
تمایل مسکو برای مذاکرات
با این حال، کرملین به نظر نمیرسد که عجلهای برای از سرگیری مذاکرات صلح معنادار داشته باشد. مسکو اعلام کرده که آماده است در سطح فنی در ماه آینده با اوکراین مذاکره کند. این اعلام پس از دیدار استیون ویتکوف، فرستاده ویژه ایالات متحده، با ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در سن پترزبورگ در تاریخ ۲۱ نوامبر صورت گرفت. پوتین پس از ۱۰ نوامبر با از سرگیری مذاکرات صلح تحت میانجیگری واشنگتن موافقت کرده و به گفته دستیارش، یوری اوشاکوف، دور بعدی مذاکرات میتواند در ابوظبی برگزار شود و بر روی «ساختار امنیتی برای روسیه و اوکراین پس از پایان جنگ» تمرکز خواهد داشت.
بیشتر بخوانید: پرنس آلوئیس لیختناشتاین طرح قانونی سقط جنین را وتو کرد
نشست سهجانبه پیشنهادی مسکو
به گفته اوشاکوف، پوتین همچنین برخی نظرات را با ویتکوف درباره نشست سهجانبه ممکن با دونالد ترامپ و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به اشتراک گذاشته است. اوشاکوف تأکید کرد که پکن در حال آمادهسازی برای این نشست است. مسکو پیشنهاد کرده است که این نشست سهجانبه در حاشیه اجلاس همکاریهای اقتصادی آسیا-پاسیفیک (APEC) که برای تاریخ ۱۸-۱۹ نوامبر در شنژن، چین برنامهریزی شده، برگزار شود. به گفته منابع، پوتین امیدوار است که توافقی با ترامپ و شی بر سر پایان جنگ اوکراین به نفع روسیه به دست آورد.
پیشنهاد مسکو برای برگزاری این نشست سهجانبه که شامل روسیه، ایالات متحده و چین میشود اما اوکراین و اتحادیه اروپا را در بر نمیگیرد، نگاهی به فرمت مذاکرهای است که کرملین ترجیح میدهد. روسیه بر این باور است که اوکراین باید آماده باشد تا پیش از پیشرفت مذاکرات، امتیازات سرزمینی را بپذیرد. پوتین همچنین بارها تأکید کرده که او تنها در صورتی آماده مذاکره است که منافع روسیه در نظر گرفته شود.
به گفته منابع، پوتین برگزاری این گردهمایی در شنژن را به عنوان یک کنفرانس یالتای جدید میبیند، اشارهای به نشست سال ۱۹۴۵ رهبران ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی برای بحث درباره شکست آلمان نازی و نظم پس از جنگ در اروپا. گزارشها حاکی از آن است که مقامات چینی از طریق کانالهای دیپلماتیک اعلام کردهاند که پکن با این فرمت سهجانبه مخالفتی ندارد، به شرطی که ترامپ موافقت کند در این نشست شرکت کند.
ولادیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، در سفر خود به اسلو در تاریخ ۲۰ اکتبر اشاره کرد که مذاکرات درباره آینده کشورش تنها در صورتی قابل قبول خواهد بود که اوکراین در میز مذاکره حضوری داشته باشد.
تمور عمر وروف، پژوهشگر مرکز کارنگی روسیه در برلین که به روابط چین و روسیه تخصص دارد، از پیشنهاد کرملین تعجب نکرد. او اظهار داشت که مسکو میخواهد احساس کند که از سوی واشنگتن مورد احترام قرار میگیرد و به عنوان یک قدرت بینالمللی بزرگ تلقی میشود. به گفته او، دولت قبلی ایالات متحده تمایلی به بحث درباره سوالات مربوط به حاکمیت اوکراین با روسیه بدون حضور کییف نداشت. اکنون به گفته عمر وروف، کرملین بر این باور است که چنین مذاکراتی ممکن است.
مسکو به وضوح امیدوار است که هر توافقی که در نشست پیشنهادی به دست آید، کاخ سفید را به فشار بر اوکراین و اتحادیه اروپا برای پذیرش شرایط خود ترغیب کند. اما نقش چین در این میان چه خواهد بود؟
عمر وروف معتقد است که پکن عمدتاً به عنوان یک شریک نمادین شرکت خواهد کرد و نه به عنوان واسطهای فعال که مسئول نتیجه باشد. او گفت: «پکن هیچ قصدی برای پذیرش مسئولیت آینده اوکراین ندارد.»
حضور در این نشست هیچ تعهد اضافی به چین تحمیل نخواهد کرد. عمر وروف توضیح داد: «اینکه کرملین بر این فرمت تأکید میکند، چندان تعجبآور نیست. روسیه میخواهد نشان دهد که در این روابط نه تنها با ایالات متحده، بلکه با چین نیز در یک سطح قرار دارد. با این حال، بهطور عینی، مسکو شریک ارشد در این رابطه نیست.
با این حال، یوری پوئیتا، پژوهشگر ارشد در موسسه مرکا تور چین، ارزیابی متفاوتی ارائه میدهد. او معتقد است که چین و روسیه منافع استراتژیک مشترکی دارند و به ویژه در تلاشهای خود برای ترویج یک معماری امنیتی جایگزین در سراسر اوراسیا.
هر دو کشور، به گفته او، از کاهش حضور نظامی غرب در اروپا و آسیا و تضعیف نفوذ ناتو بهرهمند خواهند شد. پوئیتا به DW گفت: «اگر روسیه و چین موفق شوند ایالات متحده را متقاعد کنند که حضور نظامی خود را در اروپا و کمکهای نظامی به اوکراین کاهش دهد، روسیه در میدان نبرد مزایای بیشتری خواهد داشت.»
او افزود که چنین توسعهای اعتماد اتحادیه اروپا به ایالات متحده به عنوان یک متحد ناتو را بیشتر تضعیف خواهد کرد. پوئیتا معتقد است که مسکو و پکن دقیقاً به دنبال این نتایج در هر مذاکره با واشنگتن هستند.
مایکل کیمج، مدیر موسسه کِنن در ایالات متحده، نیز نسبت به اینکه پکن در حال آمادهسازی برای ایفای نقش دیپلماتیک فعالتری در پایان جنگ است، تردید دارد. او به DW گفت که چین ممکن است این درگیری را بیثباتکننده ببیند و ترجیح میدهد روابط تجاری خود را با اوکراین و دیگر کشورها در منطقه حفظ کند. اما او معتقد است که یک اولویت دیگر بر این نگرانیها چربش دارد: «برای چین، بقای سیاسی ولادیمیر پوتین مهمتر است.»
به گفته کیمج، روسیه به چین چندین مزیت ژئوپلیتیک ارائه میدهد، از جمله انرژی با هزینه کم و یک شریک در سیاست خارجی که به ندرت در برابر پکن قرار میگیرد. او معتقد است که چین به حمایت غیرمستقیم از تلاشهای نظامی روسیه ادامه خواهد داد تا از شکست روسیه جلوگیری کند. پیروزی قاطعانه روسیه ممکن است هدف پکن نباشد، اما اطمینان از بقا و قدرت پوتین برای چین اهمیت دارد.
بیشتر بخوانید: گرگ استنتون در کرانه باختری توسط ارتش اسرائیل بازداشت شد · دیوان عالی آمریکا از پرونده ترامپ درباره مراقبتهای ترنسجندر زندانیان رد کرد




