رقابت هوش مصنوعی به یک میدان دو قطبی تبدیل شده و ایالات متحده و چین به عنوان دو قدرت اصلی این عرصه شناخته میشوند. این دو کشور در حال شکلدهی به آینده فناوری هوش مصنوعی هستند و در این میان، کشورهای دیگر با چالشهایی جدی مواجهاند.
تسلط جغرافیایی و شکافهای فناوری
تسلط ایالات متحده و چین بر فناوری هوش مصنوعی، موجب ایجاد یک شکاف جغرافیایی عمیق شده است. بر اساس برآوردها، آمریکا در سالهای اخیر حدود ۷۲ درصد از ظرفیت محاسباتی هوش مصنوعی جدید را به خود اختصاص داده است، در حالی که چین تنها ۱۰ درصد را به دست آورده و ۱۸ درصد دیگر برای سایر کشورها باقی مانده است.
بیشتر بخوانید: کریس ون هالن مقررات هوش مصنوعی را در مرکز چالش خود با شومر قرار داد
این تمرکز به جز فناوری هوش مصنوعی، به مصرف انرژی نیز مربوط میشود. پیشبینی میشود که آمریکا و چین در سال ۲۰۲۴ تقریباً ۷۰ درصد از برق مصرفی مراکز داده در سراسر جهان را به خود اختصاص دهند. این شکاف در زیرساختهای تحقیق و توسعه نیز مشهود است، به طوری که سهچهارم محققانی که در کنفرانسهای معتبر هوش مصنوعی شرکت میکنند، بهنوعی با این دو کشور مرتبط هستند.
چالشهای زبانی و دادهمحوری
مشکلات فراوانی در زمینه دادههای آموزشی و پشتیبانی زبانی برای مدلهای هوش مصنوعی وجود دارد. به عنوان مثال، اکثر زبانهای جهان به خوبی توسط این فناوریها پشتیبانی نمیشوند. در حالی که حدود ۳.۴ میلیارد نفر به زبانهایی غیر از انگلیسی صحبت میکنند، تنها ۰.۲ درصد از دادههای آموزشی به زبان هندی اختصاص دارد.
استفاده از دادههای عمومی برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی، به نوعی به تکرار تعصبات و محتوای مضر منجر میشود. پژوهشها نشان میدهند که کاربران در هند هنگام استفاده از دستیاران هوش مصنوعی، سبک نوشتاری خود را به سمت آمریکاییها تغییر میدهند و در نتیجه، از جنبههای فرهنگی آنها کاسته میشود.
حتی هزینههای استفاده از هوش مصنوعی نیز به زبان مورد استفاده بستگی دارد، به طوری که شرکتهای هوش مصنوعی معمولاً بر اساس واحدی به نام توکن، هزینهگذاری میکنند. این امر منجر به پیامدهایی برای توسعهدهندگانی میشود که در زبانهایی مانند هندی یا اودیا کار میکنند و میتواند به نوعی مالیات زبانی برای آنها تبدیل شود.
در نهایت، دسترسی به مدلهای هوش مصنوعی آمریکایی و چینی به تصمیمات سیاسی وابسته است. به عنوان مثال، در ماه ژوئن، دولت ایالات متحده به دلیل نگرانیهای امنیت ملی، دستور داد که دسترسی به مدلهای خاصی محدود شود که این امر نشاندهنده آسیبپذیری کشورهای دیگر در برابر تصمیمات این دو قدرت بزرگ است.
در نتیجه، تلاشهایی از سوی کشورهای میانه برای توسعه مدلهای مستقل خود در حال شکلگیری است. کشورهایی مانند هند، کانادا، فرانسه و امارات متحده عربی در حال سرمایهگذاری در فناوریهای خود هستند تا نیازهای محلی و زبانی را بهتر پاسخ دهند.
بیشتر بخوانید: اتحادیه کارکنان کمیسیون اروپا از عدم اطلاعرسانی در مورد حمله سایبری انتقاد کرد · دیدار رهبران سه قدرت بزرگ هستهای در چین




