ممنوعیت واردات گاز مایع روسیه از سوی اتحادیه اروپا که از ۱ ژانویه ۲۰۲۷ آغاز می‌شود، مسکو را مجبور خواهد کرد تا خریداران جدیدی برای صادرات از پروژه یامال پیدا کند و شیوه‌های جدیدی برای حمل‌ونقل گاز بیابد.
تأثیرات ممنوعیت بر تجارت گاز یامال
گاز مایع یامال که به گاز مایع تبدیل شده تا بتواند با کشتی به نقاط مختلف حمل شود، به سمت غرب و از طریق دریاهای کارا و بارنتس، دور از نروژ شمالی به آب‌های اروپایی ارسال می‌شود. بر اساس تحلیل‌های جدید، در بازه زمانی ژانویه تا اکتبر ۲۰۲۶، ۸۱ درصد از تحویل‌های ثبت شده یامال به اروپا بوده است. این شرکت‌ها به دنبال پیشی گرفتن از ممنوعیت‌های آینده، در تلاش‌اند تا گاز را به اروپا ارسال کنند. برآورد می‌شود که هزینه‌های اروپا در این دوره به ۸.۷ میلیارد یورو برسد که از برآورد ۷.۲ میلیارد یورویی برای سال ۲۰۲۵ بیشتر است.
بیشتر بخوانید: اکسون موبیل به سمت بازگشت به ونزوئلا پیش می‌رود
چالش‌های جدید مسکو
ممنوعیت مذکور، قراردادهای بلندمدتی را که هنوز یامال را به اروپا متصل می‌کند، پایان خواهد داد. روسیه ناچار است گاز را به سمت خریداران در آسیا هدایت کند و شبکه حمل‌ونقل خود را برای رسیدن به آن‌ها سازماندهی کند. سفرهای طولانی‌تر به معنای هزینه‌های بالاتر و تعداد کمتری سفر برای هر تانکر در سال خواهد بود.
مالته هومپرت، پژوهشگر ارشد و بنیان‌گذار اندیشکده آرکتیک اینستیتوت، می‌گوید: «تجارت گاز مایع به طور کامل متفاوت خواهد شد.» او اذعان می‌کند که این ممنوعیت انگیزه بیشتری به مسکو می‌دهد تا مسیرهای جدیدی پیدا کند، هرچند این کار آسان و ارزان نیست و زمان‌بر خواهد بود.
افزایش تجارت سیاه گاز مایع می‌تواند یکی از راه‌های خروج باشد. با این حال، ناوگان سایه که معمولاً برای این منظور استفاده می‌شود، به دلیل عدم تحریم یامال، تاکنون نیاز نبوده است. کارشناس تحریم‌ها در Urgewald، سباستین روتترز، اشاره می‌کند که ناوگان سایه به طور معمول از تانکرهای نفتی قدیمی و ثبت‌نشده استفاده می‌کند که می‌توانند به راحتی حرکات خود را پنهان کنند.
استراتژی‌های جدید برای فروش گاز
یکی از گزینه‌ها برای دور زدن این ممنوعیت، استفاده از "مبادلات مجازی" است. روسیه می‌تواند گاز بیشتری به کشورهایی مانند ترکیه یا چین بفروشد و آن‌ها نیز می‌توانند گاز خود یا کشورهای دیگر را به اروپا بفروشند. این روش درآمد روسیه را حفظ می‌کند حتی زمانی که گاز مایع آن از بنادر اروپایی منع می‌شود.
اما حتی اگر مسکو خریداران جدیدی پیدا کند، هنوز باید گاز مایع را به آن‌ها برساند. این به این معناست که کشتی‌های روسی که قادر به دسترسی به اروپا نیستند، باید زنجیره‌های لجستیکی خود را بازسازی کنند تا به بازارهای جدید برسند.
مقامات در حال حاضر خود را برای افزایش فعالیت‌های سیاه بازار آماده می‌کنند. لوکاس ساویچکاس، وزیر انرژی لیتوانی، می‌گوید: "این موضوع نیاز به توجه بیشتری در سطح اروپایی دارد." او همچنین تأکید می‌کند که باید نظارت بر نقاط اتصال، خطوط لوله و بنادر در سراسر اتحادیه اروپا افزایش یابد.
طول مسیری که کشتی‌ها باید طی کنند، به این بستگی دارد که چه کسی مایل به خرید باشد. اگر چین، کره جنوبی یا ژاپن تنها خریداران باشند، مسیرها باید بسیار طولانی‌تر باشد. اما اگر مسکو بتواند بخشی از گاز را به ترکیه، مصر، پاکستان یا ویتنام بفروشد، این مسیرها کوتاه‌تر خواهند بود.
روسیه دو راه اصلی برای انتقال گاز یامال به خریداران آسیایی دارد. یکی از این راه‌ها، عبور از آب‌های آرکتیک در مسیر دریای شمال است. اما روسیه تنها ۱۵ تانکر تخصصی دارد که قادر به سفر در این مسیر در زمستان هستند. این کشتی‌ها هزینه‌بر هستند، بنابراین بیشتر آن‌ها برای سفرهای کوتاه به اروپا استفاده شده‌اند.
گزینه دیگر این است که ابتدا به سمت غرب بروند. زیرا کشتی‌های روسی نمی‌توانند در اروپا توقف کنند، می‌توانند گاز را نزدیک مورمانسک از تانکرهای تخصصی به کشتی‌های معمولی منتقل کنند و سپس به آسیا بروند.
به هر حال، مسکو به لطف شرکت‌های غیراروپایی هنوز گزینه‌های زیادی دارد. نوواتک، شرکتی که مسئول یامال است، اخیراً دو کشتی متوسط یخ‌شکن از یک شرکت ژاپنی خریداری کرده است. هومپرت می‌گوید: "هرگز نمی‌توانم بر روی نوواتک شرط ببندم" و اضافه می‌کند که مسکو می‌تواند بیشتر صادرات گاز مایع یامال را در یک یا دو سال آینده احیا کند.
بیشتر بخوانید: کوبا صنعت نفت را به روی سرمایه‌گذاری خصوصی باز کرد · جراد کشنر به مسکو می‌رود تا با پوتین دیدار کند
