زایمان زودرس تجربهای است که برای بسیاری از مادران میتواند ترسناک و دردناک باشد. در این شرایط، من با چالشهای مختلفی مواجه شدم که هر یک به نوعی بر زندگی من تأثیر گذاشت. وقتی که آبم ترکید، به من گفتند که ۲۴ ساعت بدون زایمان گذشتن یک نقطه عطف مهم است. این اولین علامت امیدی بود که به من داده شد.
چالشهای زایمان زودرس
در این شرایط، من با تیم NICU ملاقات کردم که برای زایمان یک نوزاد ۲۶ هفتهای به ما توضیحاتی دادند. نوزاد در آن زمان کمتر از دو پوند وزن داشت و این برای ما بسیار نگرانکننده بود. در این لحظه، متوجه شدم که تنها ۲ تا ۳ درصد از بارداریها دچار پارگی زودرس غشا میشوند و اکثر زنان در عرض یک هفته زایمان میکنند. اما من امیدوار بودم که بتوانم به ۳۴ هفته برسیم و شانس نوزاد را افزایش دهم.
بیشتر بخوانید: کیت میدلتون از امید در طبیعت در مسیر مبارزه با سرطان گفت
کمدی در دل بحران
هرچند که وضعیت بسیار جدی بود، اما به نوعی من توانستم لحظاتی از خنده و شوخی را در این شرایط سرد و تاریک پیدا کنم. یک داوطلب بیمارستان گلها را به من هدیه داد و از من تبریک گفت، سپس متوجه شد که نوزادی در اتاق نیست و وحشتزده شد. این تکرار در آن شرایط به نوعی کمدی تاریک به نظر میرسید. همچنین، در حالی که در بیمارستان در حال قدم زدن بودم، به یک راهبه برخورد میکردم و این تجربه به یک شوخی در ذهنم تبدیل شد.
تجربه زایمان باعث شد تا نظرم درباره trauma تغییر کند. من همیشه فکر میکردم که این موضوع به من تعلق ندارد، اما در این شرایط احساسات عجیب و غریبی داشتم. وقتی که به زایمان نزدیک شدم و با قدرت به پیش رفتیم، لحظات خندهداری در دل این زحمتها وجود داشت. وقتی پسرم در ۲۹ هفته به دنیا آمد، تنها ۱۵ دقیقه طول کشید تا او را به دنیا بیاورم. ولی پس از آن، سکوتی عمیق به وجود آمد که به من احساس ناامیدی میداد.
هنگامی که پسرم به دنیا آمد، او را به سرعت از من گرفتند و احساس تنهایی و غم در دل من جا گرفت. من او را لئو نامیدم، به معنای شیر، و دو روز بعد از بیمارستان بدون او خارج شدم. حالا من باید با این واقعیت جدید کنار بیایم و به یاد او بمانم.
بیشتر بخوانید: آمریکا پس از ۲۶ سال وضعیت حذف سرخک را از دست داد · رائول رویز عبور از Medicare for All را در کنگره آینده غیرواقعی دانست




