شیوع ابولا که از جمهوری دموکراتیک کنگو آغاز شده، تا تاریخ ۱۹ نوامبر به بیش از ۱۱,۷۰۰ مورد تایید شده و ۵,۷۰۰ مرگ منجر شده است. این بحران به عنوان بزرگترین و مرگبارترین شیوع ابولا در تاریخ این کشور و دومین شیوع مرگبار در سطح جهانی شناخته میشود.
دلایل گسترش سریع شیوع ابولا
کاتی توماس-کانفیلد، مدیر پاسخ به ابولا برای کمیته نجات بینالمللی، در بونیا کنگو، اعلام کرد که این شیوع به دلیل عوامل متعددی به سرعت گسترش یافته است. او اعلام کرد: "این شرایط به عنوان یک طوفان کامل توصیف میشود و عوامل خاصی در این مقطع زمانی به این تکامل سریع کمک کردهاند."
بیشتر بخوانید: دموکراتها به دنبال گسترش پوشش Medicare هستند
این شیوع در ۱۶۳ روز به بیش از ۱۰,۰۰۰ مورد رسید که ۵۱ روز زودتر از اپیدمی ابولا در غرب آفریقا در سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ بود. این بحران نشاندهنده عدم کاهش شیوع است، زیرا مواردی فراتر از کنگو نیز گزارش شده است. اوگاندا ۲۰ مورد تایید شده و دو مرگ، کنیا ۹ مورد و دو مرگ، و نیجریه یک مورد را گزارش کرده است. در فرانسه نیز در ژوئن یک پزشک که از کنگو بازگشته بود، به ابولا مبتلا شد.
چالشهای ناشی از کمبود منابع و اعتماد
کارشناسان اعتقاد دارند که شناسایی دیرهنگام، نوع خاص ویروس، و بیاعتمادی جامعههای متاثر به ارائهدهندگان خدمات بهداشتی، پاسخ به این بحران را محدود کرده است. دکتر عبدو سبوشیش، مشاور ارشد بهداشت در سازمان غیردولتی پزشکی بینالمللی، گفت که تشخیص دیرهنگام یکی از دلایل اصلی گسترش سریع این شیوع است. او توضیح داد که فاصله زیادی بین آغاز شیوع و کشف آن وجود داشت.
بنا به برآورد مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده، این شیوع از اواسط تا اواخر فوریه آغاز شده و دو تا سه ماه قبل از شناسایی و اعلام وضعیت اضطراری توسط سازمان بهداشت جهانی در اواسط مه بوده است. سبوشیش گفت: "این مساله جدی است زیرا اکنون به تمام تماسهای مورد اول دسترسی نداریم. همه این افراد به مکانهای مختلفی رفتهاند و با دسترسی محدود، نمیتوان به همه تماسها رسید."
کاهش منابع انسانی به ویژه در سال ۲۰۲۵ به این بحران دامن زده است. توماس-کانفیلد بیان کرد که کاهش کمکهای بشردوستانه جهانی به کاهش ظرفیت ما برای شناسایی و پاسخ به خطرات جدید پزشکی منجر شده است. او تاکید کرد که "کاهش کمکها در کشورهای مختلف به طور جمعی ظرفیت جهانی ما را تضعیف کرده است."
بسیاری از کشورها با توجه به شدت شیوع کنونی، بودجههای خود را برای مقابله با این بحران افزایش دادهاند، اما این امر نمیتواند کمبود نیروی کار بهداشتی را که در ماههای اولیه برای توقف اپیدمی کافی نبود، جبران کند.
مهار شیوع به ویژه به دلیل نوع ویروس بندیبوجیو، که یک واریانت نادر است و هیچ درمان ضد ویروسی یا واکسن تایید شدهای برای آن وجود ندارد، چالشبرانگیز است. این نوع ویروس علائم متفاوتی ایجاد میکند که همیشه به عنوان ابولا شناسایی نمیشوند و به همین دلیل در مراحل اولیه با بیماریهای دیگر اشتباه گرفته میشوند.
با توجه به تحرک بالای جمعیت در کشور و عدم وجود نظارت کافی، کارگران بهداشتی با هدفهای متحرک در سرتاسر کشور مواجه هستند. توماس-کانفیلد خاطرنشان کرد که تعداد مناطق بهداشتی تحت تاثیر از ۶۰ به حداقل ۶۸ افزایش یافته است.
بیشتر بخوانید: نیویورک از ICE دربارهٔ ایمنی زمستانی در مرکز بازداشت زنان پرسش کرد · کنارهگیری هیدی اوورتون از سمت کمیسیونر FDA




