مدل زندانهای فوقالعاده در السالوادور، به عنوان بخشی از سیاستهای امنیتی نایب بوکله، رئیسجمهور این کشور، به عنوان الگویی برای سایر کشورهای آمریکای لاتین مطرح شده است. این زندانها که به نام مرکز نگهداری تروریسم (CECOT) شناخته میشوند، ظرفیت پذیرش ۴۰,۰۰۰ زندانی را دارند و حدود ۱۵,۰۰۰ زندانی در آنجا محبوس هستند.
چالشهای زندانهای فوقالعاده
بیش از دوازده دولت در این منطقه پیشنهاد ساخت زندانهای مشابهی را مطرح کردهاند، گرچه اکثر این زندانها ظرفیت کمتری خواهند داشت. کارشناسان معتقدند که این طرحها به دلیل عدم اثربخشی و پایداری آنها مورد سوال قرار دارند. خولیو لوئیس پرز گوادلوپه، جرمشناس و وزیر سابق کشور در پرو، اشاره میکند که زندانهای پرجمعیت و شلوغ پیش از این نیز در آمریکای لاتین وجود داشتهاند.
بیشتر بخوانید: اندی برنهام به بحث درباره روابط بریتانیا و اتحادیه اروپا شتاب میدهد
محدودیتها و خطرات
اولگا اسپینوزا، استاد دانشگاه شیلی، میگوید که ارتباط زندانهای فوقالعاده با نظامهای حداکثر امنیتی نگرانکننده است، زیرا این تصور را ایجاد میکند که کل جمعیت زندانها نیاز به تنبیههای شدید دارند. او همچنین به خطرات ناشی از قرارگیری زندانیان با مشخصات مختلف در یک فضای مشترک اشاره میکند که میتواند به گسترش رفتارهای جنایی منجر شود.
تحقیقات نشان میدهد که زندانهای بزرگ نهتنها غیرشخصی هستند، بلکه میتوانند به مکانهای بسیار خطرناکی تبدیل شوند. در عین حال، اعلامهای مربوط به ساخت زندانهای جدید در السالوادور تصویر یک دولت قوی را در برابر جرم و جنایت به نمایش میگذارد، اما کارشناسان تأکید میکنند که این تأثیر سیاسی و نمادین نمیتواند نتایج پایدار را تضمین کند.
در نهایت، کارشناسان بر این باورند که زندانها باید به جای صرفاً به عنوان مکانی برای حبس، به فضایی برای بازگشت مؤثر زندانیان به جامعه تبدیل شوند. این مسئله نیاز به سرمایهگذاری در زیرساختها و برنامههای ادغام اجتماعی دارد که هنوز از سوی دولتها به طور جدی پیگیری نشده است.
بیشتر بخوانید: پیروزیهای گسترده دموکراتها تهدیدی برای شانسهای ریاستجمهوری جیدی ونس در ۲۰۲۸ · چاک گرسلی و دیک دوربین طرحهای دوحزبی برای امنیت عمومی را معرفی کردند




