یک بیمار جدید چند ماه پیش در دفتر من نشسته و قبل از اینکه سلام کنم، شروع به صحبت کرد. او ماهها خواب خوبی نداشت و این موضوع کاملاً مشهود بود. او با همسرش تند صحبت میکرد، در محل کار خسته به نظر میرسید و از تختخواب خود به عنوان جایی که او را فریب داده، یاد میکرد. او نمره خواب خود را به من نشان داد: ۶۱ از ۱۰۰. "ببینید چقدر بد است،" گفت.
افزایش توجه به خواب و عواقب آن
این وضعیت را من بارها و بارها مشاهده کردهام. یک هفته یا دو هفته خواب بد که تحت نظارت مداوم قرار میگیرد، میتواند به تشخیص بیخوابی بالینی منجر شود. در چند سال گذشته، خواب به یک زنگ خطر عمومی تبدیل شده است و نمرهگذاری خواب به یک علامت وضعیت اجتماعی تبدیل گشته است. در این راستا، افراد به دنبال بهینهسازی خواب خود به شدت اقدام میکنند و این موضوع به نام "اورتوزومیا" شناخته میشود.
بیشتر بخوانید: گرگ استنتون بر اهمیت بازنگری در آموزش کودکان تأکید کرد
اورتوزومیا و پیامدهای آن
اورتوزومیا، نگرانی ناسالم برای دستیابی به خواب ایدهآل است که خود باعث بیخوابی میشود. این وضعیت به نوعی خود را به تمسخر میکشد. نمیتوان به خواب خوب رسید در حالی که به طور مداوم در حال بررسی این هستید که آیا به اندازه کافی آرام هستید تا بخوابید.
مراقبتهای خواب معمولاً به صورت چک لیستهایی ارائه میشوند که در آن رفتارهایی مانند زمان خواب منظم و عدم استفاده از صفحهنمایش قبل از خواب ذکر شدهاند. این قوانین به خودی خود اشتباه نیستند، اما به عنوان چک لیستهای سختگیرانه ارائه میشوند که هر شب توسط افرادی که واقعاً وجود دارند، تحت فشار قرار میگیرند.
بسیاری از بیماران از "شکست" در رعایت این استانداردها احساس شرم میکنند. ولی در واقع، این شکستها بالینی نیستند. خواب یک مقوله عمومی نیست و برای هر فرد متفاوت است. بنابراین، من به بیمارانم توصیه میکنم که به جای پیروی از یک چک لیست سخت، به خواب به عنوان یک منوی گزینههای فردی نگاه کنند.
در نهایت، خواب چیزی نیست که بخواهید آن را تسلط پیدا کنید. بلکه، این یک منو است که شما به طور مداوم آن را بازنویسی میکنید و تا زمانی که به زندگی واقعی شما سوخت میدهد، آن را تنظیم میکنید.
بیشتر بخوانید: کاخ سفید از برنامه کنترل بر اعطای کمکهای NIH عقبنشینی کرد · آیا خرخر کردن شریک زندگیتان سلامت شما را به خطر میاندازد؟
