کانا عبدالله به مدت ۱۲ سال به عنوان راننده در پایتخت سوریه، دمشق، کار کرده است، اما او و بسیاری دیگر از همکارانش اکنون با مشکلات مالی روبهرو هستند. بعد از افزایش اخیر قیمت سوخت در سوریه، او اظهار داشت: "در پایان روز تقریباً چیزی برای زندگی باقی نمیماند." او همچنین به این نکته اشاره کرد که با وجود توانایی خرید سوخت، تأمین نیازهای اساسی مانند غذا و تعمیرات خودرو برایش دشوار شده است.
تأثیر افزایش قیمت سوخت بر زندگی روزمره مردم
مردم محلی نیز نگرانی مشابهی دارند. کامار کاسوم، یک مادر سهفرزند، گفت: "مردم نگران هستند که چطور به محل کار و به خانه برگردند، زیرا تنها هزینه حملونقل نیمی از حقوقشان را میبلعد." در اواسط سپتامبر، دولت سوریه قیمت تمام انواع سوخت، از جمله بنزین و گازوئیل، را افزایش داد. گازوئیل با افزایش ۴۰ درصدی، بیشترین افزایش قیمت را تجربه کرد و وزارت انرژی این تغییرات را به دلیل هزینههای بالای جهانی و کمبودهای محلی توجیه کرد.
بیشتر بخوانید: لکاشنکو اعلام کرد بلاروس به اندازه کافی پتاس برای ترامپ ندارد
اعتراضات و نابرابری اقتصادی
این اقدام، یکی از گستردهترین اعتراضات را در سوریه به راه انداخت. در حالی که قیمتهای سوخت در مقایسه با سایر کشورها در منطقه همچنان قابل قبول است، کارشناسان میگویند که قدرت خرید مردم سوریه به شدت کاهش یافته است. معترضان با سوزاندن لاستیک و مسدود کردن جادهها، خواستار برکناری سیاستمدارانی شدند که مسئول وضعیت موجود میدانستند. اعتراضات به سرعت فروکش کرد، چرا که دولت برخی تغییرات را اصلاح کرد و برنامههایی برای یارانهگذاری گازوئیل برای گرم کردن، کشاورزی و صنعت اعلام کرد.
اما افزایش قیمت سوخت تنها موردی نیست که فشارهای تورمی را بر دوش مردم عادی میگذارد. مرکز تحقیقاتی سوریه در آخرین گزارش خود اعلام کرد که قیمتها بین جولای ۲۰۲۵ و جولای ۲۰۲۶ تقریباً ۲۵ درصد افزایش یافته است. نگرانکنندهتر این که بالاترین افزایش قیمتها، حدود ۳۷ درصد، مربوط به هزینههای ضروری مانند مسکن، آب، برق و گاز است.
علا سدیان، یک معمار در دمشق، به این موضوع اشاره کرد که هیچ تناسب منطقی بین درآمد فردی و قیمتهایی که مردم پرداخت میکنند وجود ندارد. او تصریح کرد: "مردم احساس میکنند که قیمتها بسیار بالا رفته است." وی همچنین افزود که پروژههای اقتصادی جدید به نفع طبقات ثروتمند طراحی شدهاند و از شفافیت بیشتری در برنامههای دولت خواستار شد.
انتقادات و نارضایتی از برنامههای اقتصادی
انتقادات به سمت برنامههای اقتصادی سوریه افزایش یافته است. برخی از فعالان ضد دولتی به ساعتهای لوکسی که برخی سیاستمداران سوری به تن دارند اشاره کرده و به وجود نوعی "سرمایهداری رفاقتی" و انحراف بودجه به سمت نظامیگری اشاره کردند. اما انتقادات از سوی بخشهای معتدلتر نیز وجود دارد. یک رسانه سوری در گزارشی از پروژههای میلیارد دلاری مسکن در کشور خبر داد که بیشتر شامل مجتمعهای مسکونی و آپارتمانهای لوکس هستند و از این پرسش مطرح کرد که "چه کسی میتواند در این پروژهها زندگی کند؟"
ناظران بر این باورند که اصلاحات نئولیبرالی که دولت سوریه به آن متعهد شده، تنها این مشکل را تشدید خواهد کرد و ممکن است در درازمدت باعث بروز مشکلات اجتماعی مشابهی شود که در سال ۲۰۱۱ به انقلاب سوریه منجر شد.
دولت جدید سوریه در ابتدا مورد استقبال مردم قرار گرفت، اما نظرسنجیها نشان میدهد که صبر مردم رو به پایان است. بر اساس یک نظرسنجی، تنها ۱۳ درصد از پاسخدهندگان معتقدند که دولت اقدامات کافی برای مقابله با قیمتهای سرسامآور انرژی و غذا انجام میدهد.
سام هلر، تحلیلگر مستقر در نیویورک، به این نکته اشاره کرد که دولت جدید بدون توجه به آسیبپذیری و فقر عمیق اکثر سوریها، برنامههای آزادسازی اقتصادی را پیش میبرد.
بیشتر بخوانید: اتحاد سیاسی اروپا و فیلیپین دربارهٔ توافق تجاری · بحران صنعت خودرو در آلمان و فشار بر ساعت کاری ۳۵ ساعته
