گرگ استنتون (Gaob D. Timotheus Frederick) این هفته در ردیف اول گالری بازدیدکنندگان در بوندستاگ نشسته بود. او که با کت و کلاه به این جلسه آمده بود، از نامیبیا سفر کرده تا شاهد این بحث پارلمانی باشد. خانواده او به مدت نزدیک به ۱۲۰ سال در انتظار بازگشت بقایای انسانی اجدادشان، کارنیلیوس فردریک، که رهبری مقاومت ناما را در برابر سلطه استعماری آلمان به عهده داشت، بوده‌اند.
خواستار عذرخواهی بی قید و شرط
گرگ استنتون به نمایندگی از اجدادش و به عنوان عضو انجمن رهبران سنتی ناما (NTLA) در اینجا حاضر شده بود تا عذرخواهی بی قید و شرط آلمان را خواستار شود. در کنار او، موتجینده کاتجویا، رییس مقام سنتی اواره‌هرو، با لباس فرم و دستکش‌های سفید نشسته بود. او در پیش از بحث بوندستاگ گفت: "ما از بوندستاگ می‌خواهیم که به‌طور واضح نسل‌کشی‌های ارتکابی علیه مردم اواره‌هرو و ناما را شناسایی کند."
بیشتر بخوانید: قائم‌پناه جنگ و مذاکره را در تعارض با منافع ملی نمی‌داند
کمبود اراده سیاسی در آلمان
به گفته یورگن زیمرر، تاریخ‌نگار دانشگاه هامبورگ، بوندستاگ و دولت آلمان اراده‌ای برای مواجهه با این بخش از تاریخ خود ندارند. او افزود: "اگر اراده سیاسی برای این کار وجود داشت، این موضوع می‌توانست به سرعت پیش برود."
حزب چپ اجتماعی این بحث را با تدوین قطعنامه‌ای برای شناسایی کامل و جبران خسارت‌ها آغاز کرد. کاتجویا این توافقنامه موجود بین دولت‌های نامیبیا و آلمان را رد کرد و گفت: "کمک‌های توسعه‌ای نمی‌تواند جایگزین جبران خسارت‌های جامع شود."
وزارت امور خارجه همچنین هشدار داد: "ادعاهای حقوقی برای جبران خسارت نمی‌تواند از شناسایی نسل‌کشی ناشی شود."
به گفته زیمرر، محاسبات مالی نیز در پی پرداخت جبران خسارت‌ها وجود دارد. او تأکید کرد: "اگر ما بخواهیم که به خانواده‌های قربانیان کشته‌شده جبران خسارت بدهیم، این می‌تواند به ورشکستگی منجر شود."
در توافقنامه ائتلاف دولت کنونی آلمان، تنها چهار خط در ۱۴۴ صفحه به تعهد دولت نسبت به آشتی با نامیبیا اشاره شده است. این متن می‌گوید: "ما تلاش‌های خود را برای مواجهه با استعمار تشدید خواهیم کرد."
با این حال، برخی از کارشناسان سیاسی معتقدند که موضوع استعمار به نسبت تلاش‌های دولت قبلی، به حاشیه رفته است. زیمرر نیز به این موضوع اشاره کرده و گفت: "دولت در حال بازگشت به عقب در زمینه افزایش آگاهی نسبت به بی‌عدالتی‌های استعماری است."
نسل‌های متوالی از خانواده‌های اواره‌هرو به دنبال بهبود این زخم‌ها هستند و برآورد می‌شود که ده‌ها هزار بقایای انسانی هنوز در آلمان وجود داشته باشد.
در ماه مارس، دولت یک شورای هماهنگی تأسیس کرد که به ریاست وزارت امور خارجه فعالیت می‌کند و اعلام کرد که دولت نمی‌خواهد به کشورهای مبدا بگوید چه آثار فرهنگی و بقایای انسانی باید بازیابی شوند.
بیشتر بخوانید: دو رهبر جنبش سوسک به دلیل تجاوز به حریم قضایی بازداشت شدند · بیر بل باس از تمامی سمت‌های خود کناره‌گیری کرد
