انگرید کارلبرگ در روز پنجشنبه، ۸ اکتبر ۲۰۲۶، در ساعت ۱۳ به وقت CEST، برندهٔ جایزه نوبل ادبیات را در یک کنفرانس مطبوعاتی در استکهلم اعلام خواهد کرد. این مراسم به پایان فرآیند انتخابی می‌رسد که یک سال پیش آغاز شده بود و توجهات زیادی را در دنیای ادبیات به خود جلب کرده است.
نحوهٔ انتخاب برنده
آکادمی سوئد، مرجع مسئول اعطای این جایزه، متشکل از ۱۸ عضو است که شامل نویسندگان، اساتید و اندیشمندان می‌شود. کمیته نوبل آکادمی در سپتامبر سال قبل، فرم‌هایی را به صدها فرد و سازمان واجد شرایط ارسال می‌کند تا نامزدهای خود را برای جایزه نوبل ادبیات معرفی کنند. این افراد شامل اساتید ادبیات و زبان‌شناسی، برندگان پیشین نوبل ادبیات و رؤسای انجمن‌های نویسندگان هستند.
بیشتر بخوانید: هیلی داف موزیک ویدیو 'CATastrophe' را برای فیلم 'گربه در کلاه' منتشر کرد
بر اساس اطلاعات وب‌سایت نوبل، هر ساله لیست نامزدها ممکن است به ۲۰۰ نام برسد. جیزل ساپیرو، مدیر تحقیق در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، توضیح می‌دهد که کمیته نوبل همچنین می‌تواند نام‌هایی را از سال‌های گذشته اضافه کند. در بهار، کمیته نوبل از طریق یک فرآیند چندمرحله‌ای پنج نام را انتخاب و به آکادمی ارائه می‌دهد. اعضای آکادمی در تابستان آثار نامزدها را مطالعه و مورد بحث قرار می‌دهند و تصمیم نهایی در اوایل اکتبر اعلام می‌شود.
معیارهای انتخاب
آکادمی سوئد تمایل دارد معیارهای خود را مخفی نگه دارد و عموم مردم تنها پس از ۵۰ سال می‌توانند از لیست نامزدهایی که موفق به دریافت جایزه نشدند، مطلع شوند. این به این معناست که ممکن است سال‌ها بین اولین نامزدی یک نویسنده و دریافت واقعی جایزه فاصله بیفتد. برای مثال، یانوس و. جنسن، نویسنده دانمارکی که در سال ۱۹۴۴ برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شد، ۴۰ سال منتظر ماند. همچنین، دوریس لسینگ در سال ۲۰۰۷ پس از ۳۵ سال و توماس مان در سال ۱۹۲۹ بعد از ۲۷ سال جایزه را دریافت کردند.
در وصیت‌نامهٔ آلفرد نوبل، بنیان‌گذار جایزه، مشخص شده است که این جایزه به شخصی اعطا می‌شود که "بهترین اثر را در جهت ایده‌آلیستی تولید کرده است". این موضوع به وضوح مجال تفسیر زیادی را به وجود می‌آورد. ساپیرو بیان می‌کند که هدف آکادمی تجلیل از ادبیات بزرگ و تأثیرگذار است که می‌تواند باعث شکل‌گیری یک جنبش ادبی جدید شود و در عین حال باید جهانی باشد و قادر به عبور از مرزهای فرهنگی خود باشد.
ترجمه‌ها می‌توانند نشانه‌ای از جهانی بودن آثار باشند. ساپیرو در تحقیقات خود به این نکته اشاره می‌کند که تمام برندگان از سال ۱۹۹۰ به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی ترجمه شده‌اند، به جز عبدالرازق گورنا، برنده نوبل ۲۰۲۱ که پیش از دریافت جایزه به زبان آلمانی ترجمه نشده بود.
علاوه بر این، داشتن جوایز ادبی دیگر مانند جایزه بین‌المللی من بوکر یا جایزه سروانتس نیز به نفع نامزدها است. همچنین، سیاست می‌تواند بر تصمیمات آکادمی تأثیر بگذارد. در موارد متعدد، جایزه به نویسندگانی اعطا شده است که به‌طور علنی با رژیم‌های کشورهای خود مخالفت کرده‌اند، مانند سووتلانا الکسیویچ، نویسنده بلاروسی که در سال ۲۰۱۵ برنده شد.
با این حال، ژانر ادبی اهمیتی ندارد و برندگان در گذشته برای رمان‌ها، اشعار و نمایشنامه‌ها نیز تجلیل شده‌اند. به‌عنوان مثال، در سال ۲۰۱۶، باب دیلن برای متن‌های آهنگ‌هایش این جایزه را دریافت کرد.
تا به امروز، تنها ۳۳ نفر از ۱۲۲ برنده نوبل ادبیات از خارج از اروپا بوده‌اند و همچنین عدم تعادل جنسیتی در برندگان مشهود است. تنها در هشت سال گذشته، مردان و زنان به‌طور متناوب به عنوان برنده انتخاب شده‌اند، که سهم زنان از کل برندگان را به ۱۴.۹ درصد افزایش داده است.
بیشتر بخوانید: نوا کان آهنگ "Draw You Out" را برای پیش‌درآمد "بازی‌های گرسنگی" منتشر کرد · زویی کازان نسخه جدیدی از شرق بهشت را به تصویر می‌کشد
