جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) در حال حاضر با شیوع ابولا دست و پنجه نرم می‌کند که بر اساس برآوردها نزدیک به ۵۴۰۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) این وضعیت را "بزرگترین شیوع ابولا" در تاریخ این کشور توصیف کرده است.
جایگاه شروع شیوع
شیوع ابولا برای اولین بار در شهر طلائی‌سازی مونگبوالو، واقع در استان ایتوری در شمال شرقی کنگو، شناسایی شد. این منطقه حدود ۱۳۰،۰۰۰ نفر جمعیت دارد و اعلام خطر اولیه توسط WHO در تاریخ ۵ مه به دلیل یک خوشه غیرمعمول از بیماری و مرگ و میر صورت گرفت. اولین مورد مشکوک به بیماری، یک کارمند بهداشت بود که در تاریخ ۲۴ آوریل علائم را نشان داد و سپس در یک مرکز درمانی در بونیا، پایتخت استان جان باخت.
بیشتر بخوانید: فعالیت شبکه حالت پیش‌فرض مغز در زمان عدم تمرکز
گسترش سریع اپیدمی
بر اساس آزمایش‌های آزمایشگاهی که در ۱۵ مه تأیید شد، این شیوع به دلیل ویروس بوندیبوگیو است. از آن زمان، اپیدمی به هشت استان گسترش یافته و حدود ۶۵ درصد موارد جدید در جامعه مشاهده شده است که نشان‌دهنده انتقال گسترده و غیرقابل شناسایی است. این ویروس عمدتاً از طریق تماس مستقیم با خون یا مایعات بدن فرد آلوده یا از طریق تماس با مواد و سطوح آلوده منتقل می‌شود. به عنوان یک بیماری زئونوتیک، ابولا می‌تواند از حیات وحش آلوده به انسان‌ها نیز منتقل شود.
در حال حاضر، این اپیدمی به سرعت و فراتر از مرزهای کنگو گسترش یافته و به اوگاندا، کنیا و نیجریه رسیده است. سازمان جهانی بهداشت و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آفریقا (Africa CDC) و دیگر کارشناسان بهداشت عمومی چندین مانع برای کنترل این شیوع شناسایی کرده‌اند: عدم وجود یک واکسن مؤثر برای ویروس بوندیبوگیو، درگیری‌های مسلحانه در شرق کنگو، زیرساخت‌های بهداشتی ناکافی و کاهش کمک‌های بین‌المللی بهداشت.
بحران حکمرانی و فساد
این لیست یک مشکل عمیق‌تر را نادیده می‌گیرد: بحران حکمرانی که دهه‌ها ادامه دارد. کنترل ابولا در کنگو به ویژه دشوار است زیرا طبقه حاکم این کشور به ندرت به سلامت و رفاه بیشتر مردم توجه کرده است. دولت ترامپ با تضعیف نهادهای آمریکایی و بین‌المللی، این مشکل را افزایش داده است. تجزیه آژانس کمک‌های بین‌المللی ایالات متحده (USAID)، پایان برنامه‌های کمک خارجی، کاهش نیروی انسانی در مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) و خروج از سازمان جهانی بهداشت، نظارت بر بیماری‌ها و آمادگی برای شیوع و پاسخ اضطراری را تضعیف کرده است.
کاهش بودجه همچنین حمایت از تشخیص بیماری، نظارت جامعه، تأمین تجهیزات پزشکی و سیستم‌های بهداشت و درمان در کنگو را تضعیف کرده است. ریشه‌های فساد و حکمرانی ضعیف در کنگو به دهه‌ها پیش برمی‌گردد. در سال ۱۹۶۵، پنج سال پس از استقلال این کشور از بلژیک، موبوتو سسه سکو، رئیس ارتش، با یک کودتا به قدرت رسید. او در دوران جنگ سرد با ایالات متحده هم‌پیمان شد و با قدرت مطلق حکومت کرد و از ماشین دولت برای ثروتمند کردن خود و مقامات ارشدش استفاده کرد و به عملکردهای اساسی دولت بی‌توجهی کرد.
پیامدهای وخیم
پیامدهای این شکست در حکمرانی بسیار نگران‌کننده است. ابولا نه تنها در جوامع دورافتاده و روستایی بلکه در شهرهایی مانند کیسانگانی که بیش از ۱.۵ میلیون نفر جمعیت دارد و از درگیری‌های شرق کنگو دور است، جان می‌گیرد. درصد قابل توجهی از مرگ‌های ناشی از ابولا در خارج از مراکز درمانی رخ داده است. در یک دوره گزارش‌دهی دو هفته‌ای اخیر، سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد که تقریباً ۶۵ درصد از مرگ‌ها در جوامع به جای مراکز درمانی رخ داده است. این مرگ‌ها ناتوانی در شناسایی زودهنگام، ارجاع به موقع و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب را نشان می‌دهد.
سیستم بهداشت و درمان کنگو از دهه ۱۹۹۰ به شدت در حال فروپاشی است. دو جنگ متوالی کنگو که در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ آغاز شد، تأسیسات بهداشتی را ویران کرد، جوامع را آواره کرد و خدمات اساسی را مختل کرد. وابستگی به کمک‌های خارجی افزایش یافت و سرمایه‌گذاری کم دولت، عدم پاسخگویی قوی، حمایت‌های پراکنده اهداکنندگان و هزینه بالای درمان، دسترسی به خدمات اساسی را از دسترس بیشتر کنگویی‌ها خارج کرد.
امروز، سیستم بهداشت و درمان کنگو در وضعیتی وخیم است. دولت‌های متوالی اقدام چندانی برای ترمیم آن نکرده‌اند. در شهرهایی مانند کیسانگانی، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی پایه به سختی وجود دارد و شرایط در مناطق روستایی بسیار بدتر است. کارکنان بهداشت بدون حقوق باقی می‌مانند و روحیه آنها پایین است.
در آگوست، راجر کامبا، وزیر بهداشت، اذعان کرد که ۱۵ تا ۲۰ درصد از اسامی اضافه شده به فهرست حقوق برای پاسخ به ابولا متعلق به "کارکنان خیالی" است که توسط مقامات کم‌حقوق اختراع شده‌اند تا از بودجه‌ها سوء استفاده کنند. بسیاری از کارکنان بهداشتی خط مقدم که با ابولا مبارزه می‌کنند، برای بیشتر سال حقوق نگرفته‌اند و در آگوست، بسیاری از آنها در حالی که اپیدمی در حال افزایش بود، اعتصاب کردند.
این وضعیت نمی‌تواند ادامه یابد. اوایل امسال، ابولا از کنگو به سرعت به اوگاندا منتقل شد. در حالی که اپیدمی در کنگو به شدت در حال گسترش بود، اوگاندا توانست آن را مهار کند. بر اساس گزارش Lancet، وزارت بهداشت اوگاندا "پایان اپیدمی را در ۲۸ ژوئیه اعلام کرد، پس از ۴۲ روز بدون هیچ مورد جدید محلی تأیید شده." کنگو با چالش‌های جدی در حکمرانی و فساد مواجه است، اما اوگاندا توانسته است نهادهای بهداشتی عمومی را بسازد که می‌توانند به سرعت به اپیدمی‌ها پاسخ دهند.
بیشتر بخوانید: انفجار در کارخانه فولاد ایزمیر ۱۰ کارگر را کشت · دموکرات‌های برجسته خواهان زمان بیشتر برای اجرای قوانین کار مدیکید هستند
