گریه میتواند در لحظات نامناسبی مانند بررسیهای عملکرد، مکالمات سخت و ملاقاتهای پزشکی ناخوشایند بروز کند. با این حال، روانشناسان راهکارهایی را برای کاهش شدت گریه و حفظ آرامش ارائه میدهند.
کنترل گریه در لحظات حساس
کوهنا، درمانگر در کارولینای شمالی، به مفهوم «سرکوب سازگار» اشاره میکند و میگوید: "این یک فرایند عمدی و کوتاهمدت است که در موقعیتهای خاص به کار میرود." گریه به طور کامل تحت کنترل ما نیست و شامل تعامل پیچیدهای از فرآیندهای مغزی و عاطفی است. بنابراین، یک "نه" قاطع همیشه نمیتواند مؤثر باشد.
بیشتر بخوانید: سوز رایان به تأثیر استرس مراقبت بر سلامت خود پی برد
او گریه را به عنوان یک "دریچه خروج برای سیستم عصبی" توصیف میکند و میگوید که این عمل به بدن اجازه میدهد تا هیجانات را آزاد کند. در یک مطالعه کوچک، ضربان قلب زنان قبل و در حین گریه افزایش یافت و سپس به حالت عادی بازگشت. این یافتهها نشان میدهد که گریه میتواند بخشی از فرآیند آرامش باشد.
تکنیکهای جلوگیری از گریه
برای جلوگیری از گریه، بهتر است در مراحل اولیه عمل کنید. زمانی که احساس میکنید چشمانتان شروع به سوزش میکند یا تنفس شما تغییر میکند، اقدام کنید. لورن بیلسما، استاد روانپزشکی و روانشناسی دانشگاه پیتسبورگ، میگوید: "به محض اینکه کسی گریه کند، بازگرداندن آن دشوار است." او همچنین به تأثیر وضعیت عاطفی فرد اشاره میکند و میگوید که اگر فرد تحت فشار باشد، احتمال گریه بیشتر است.
در لحظات بحرانی، تنفس خود را کند کنید. کوهنا به تنفس عمیق اشاره میکند و میگوید: "تنفس طولانی بسیار مهم است." همچنین او پیشنهاد میکند که اگر در موقعیتی هستید که میتوانید، با آهنگ خواندن آرامش خود را حفظ کنید.
ترس از گریه میتواند خود به یک رویداد عاطفی تبدیل شود. هنگامی که متوجه اشکها میشوید، ممکن است نگرانی درباره نظرات دیگران شما را تحت فشار قرار دهد. برای مقابله با این احساس، توجه خود را به جزئیات حسی خنثی معطوف کنید. به عنوان مثال، به بافت صندلی که نشستهاید یا صدای تهویه هوا توجه کنید.
شناسایی احساسات خود نیز میتواند به کاهش تنش کمک کند. بیان کنید که "من احساس گیجی میکنم" یا "حالم بد است" تا این تجربه کمتر مرموز به نظر برسد و بتوانید تصمیم بگیرید که چگونه به آن واکنش نشان دهید.
در برخی مواقع، بهترین راه برای کاهش فشار، خروج موقتی از موقعیت است. به طور مثال، میتوانید از جلسه خارج شوید یا به دستشویی بروید و کمی حرکت کنید. این کار میتواند به آرامش سیستم عصبی شما کمک کند.
گاهی اوقات، جلوگیری از گریه به معنای محافظت از خود است. کوهنا در یک ملاقات پزشکی ناخوشایند احساس میکرد که اگر گریه کند، شکست خورده است. او بعد از تأمل به خود گفت: "من هیچ چیزی برای عذرخواهی ندارم و این شما هستید که باید عذرخواهی کنید."
در نهایت، اگر این تکنیکها مؤثر نبودند، اعتراف به احساسات خود میتواند آرامش بیشتری به همراه داشته باشد. در یک کنفرانس، وقتی که احساساتی شد، او به مخاطب گفت: "میتوانید یک دقیقه صبر کنید؟ من احساس عجیبی دارم." این بیان ساده به او کمک کرد تا دوباره آرامش خود را پیدا کند و به سخنرانی ادامه دهد.
بیشتر بخوانید: چطور از آدمهای اطرافمان کمک بخواهیم؟ · تدبیرهای روانشناختی میکل آرتتا: آیا قهرمانان جدید فوتبال به رقبای خود برتری میدهند؟
