امیلی بخشی از رحم خود را در شیشه نگه می‌دارد
سلامت

امیلی بخشی از رحم خود را در شیشه نگه می‌دارد

نگه‌داشتن اعضای بدن؛ نمادی از درد و قدرت

منبع تصویر: time.com

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۴۰,۶۵۰

خلاصهٔ خبر

  • نگه‌داشتن اعضای بدن؛ نمادی از درد و قدرت
  • این خبر به بررسی یک پدیده جالب و منحصر به فرد در جامعه پزشکی می‌پردازد که نشان‌دهندهٔ رابطه عاطفی بیماران با اعضای بدن خود است.
  • ۲۲ بیمار در یک مرکز پزشکی در آریزونا فرم‌های آزادسازی نمونه را امضا کرده‌اند.
  • تحقیقات از سال ۱۹۹۵ به بررسی این موضوع پرداخته است.

امیلی (Emily)، دختر ۲۰ ساله، بعد از سال‌ها تجربه مشکلات پزشکی، در سن ۱۹ سالگی تحت عمل جراحی هیسترکتومی قرار گرفت و تصمیم گرفت رحم خود را در شیشه‌ای در اتاق خوابش نگه دارد. او این شیشه را بخشی از "میز چیزهای مرده" خود می‌نامد که در آن، جمجمه‌های حیوانات و دیگر نمونه‌ها نیز وجود دارد. مادر او برچسبی به شیشه چسبانده که از یک آهنگ معروف تیلور سوئیفت الهام گرفته شده است: "این من هستم، سلام، من مشکل هستم، این من هستم."

نماد انتقام و الهام

نگه‌داشتن رحم به نوعی انتقام برای امیلی است: "شما مرا عذاب دادید، و حالا شما به تکه‌های کوچک تقسیم شده‌اید." او همچنین این عمل را نوعی الهام می‌داند و می‌گوید: "بسیاری از چیزهایی وجود دارد که نمی‌توانم کنترل کنم و نمی‌توانم درست کنم، اما رحم من یکی از چیزهایی بود که می‌توانستم درست کنم."

بسیاری از بیماران دیگر نیز دلایل خاص خود را برای نگه‌داشتن اعضای بدن خود دارند. یکی از هنرمندان دندان‌های عقل خود را به ابزار خطاطی تبدیل کرده و مردی تکه‌ای از لوله پزشکی خود را به همسر آینده‌اش هدیه داده است. جراحان در این زمینه درخواست‌هایی از بیماران دریافت کرده‌اند که از ایمپلنت‌های سینه تا پوست پلک متغیر است.

نگه‌داشتن بافت‌های پزشکی

بیماران برای نگه‌داشتن بافت‌هایی که جراحان از بدنشان خارج می‌کنند، از دهه‌ها پیش درخواست‌هایی داشته‌اند. ادبیات پزشکی به بازگرداندن نمونه‌های بافتی از سال ۱۹۹۵ پرداخته است، اما تحقیقات در مورد فراوانی این عمل هنوز محدود است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که ۲۲ بیمار در یک مرکز پزشکی در آریزونا از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرم‌های آزادسازی نمونه را امضا کرده‌اند. بررسی‌ها نشان داد که دلایل مختلفی از کنجکاوی و تمایل به یادگاری تا ادای احترام به باورهای فرهنگی وجود دارد.

لئا پل (Leah Paul)، ماما ۳۹ ساله مستقر در میامی، احساسات مختلطی درباره حذف لوله‌های فالوپ خود داشت اما در مورد آوردن آنها به خانه شک نداشت. او در کار خود از بیماران می‌خواهد که آیا مایلند جفت‌های خود را نگه‌دارند. پل می‌گوید: "شما آن ارگان را پرورش دادید، مال شماست."

برخی بیماران ممکن است بخواهند برای آنچه که تحمل کرده‌اند، چیزی داشته باشند. دکتر الویرا لنگ (Elvira Lang)، رادیولوژیست مداخله‌ای، به یاد می‌آورد که بیمار بعد از عمل جراحی برای کوچک کردن فیبروم‌های رحمی خود شروع به گریه کرد. او همچنین خاطرنشان می‌کند که گاهی اوقات دیدن بافت‌های جداشده کافی است و می‌تواند به بیماران کمک کند تا بفهمند چرا نیاز به جراحی داشته‌اند.

در نهایت، نگه‌داشتن اعضای بدن می‌تواند به معنای یادآوری از درد و رنج باشد، یا به عنوان یک نماد از پایان یک فصل از زندگی.

منبع: time.com

چرا این خبر مهم است؟

این خبر به بررسی یک پدیده جالب و منحصر به فرد در جامعه پزشکی می‌پردازد که نشان‌دهندهٔ رابطه عاطفی بیماران با اعضای بدن خود است. نگه‌داشتن بافت‌های جداشده می‌تواند به بیماران کمک کند تا با تجربیات خود کنار بیایند و احساساتشان را پردازش کنند.

پیشینه

از دهه‌ها پیش، بیماران خواسته‌اند تا بافت‌های پزشکی خود را پس بگیرند و این موضوع به تدریج به یک روند فرهنگی تبدیل شده است. این عمل نه تنها به یادگاری از تجربیات پزشکی تبدیل شده، بلکه به عنوان یک راه برای ابراز احساسات و هویت شخصی نیز شناخته می‌شود.

اعداد مهم

– ۲۲ بیمار در یک مرکز پزشکی در آریزونا فرم‌های آزادسازی نمونه را امضا کرده‌اند.
– تحقیقات از سال ۱۹۹۵ به بررسی این موضوع پرداخته است.